Ondeugend

In mijn leuke lange zoektocht naar mijn kind zijn, kwam ik erachter hoe ik zo verschrikkeloos ondeugend ben geworden.

Op vierjarige leeftijd kwam ik op de boerderij te wonen die mijn vader overnam van mijn opa. Er ging daarbij een gehele nieuwe wereld voor mij open. Onze buren, waar ik vaak over de vloer kwam, waren kinderloos, dus dat gat kwam ik even opvullen.

Zij hadden kennissen in Duitsland en die mensen kwamen daar regelmatig logeren. De Duitse taal was mij volkomen vreemd maar ik genoot van de intonatie ervan. Zo riep die Duitse mof, (ja sorry hoor, zo noemden ze toen de Duitsers bij ons) eens luid uit, “Gott in himmel”. Dat sprak hij met een hoog piepstemmetje uit, wat ik tijdens mijn spel op dezelfde toon verbasterd uitgilde, “Gott in piemel”.

Het gevolg daarvan was dat onze buren het uitgierde van de lach. Verbaasd keek ik naar hen en naar hun steeds natter wordende kruizen. “Hé”, dacht ik, “ze lachen om wat ik zei”, dus herhaalde ik het nog een paar keer. Gevolg daarvan, een complete lachstuip!

Nou, zo werd ik dus ondeugend gemaakt. Woorden verbasteren is nog steeds een hobby van mij. En dat bleek later een spychologisch ingezwikkeld probleem te worden, zo begreep ik van de vele psychologen die ik sprak. En het is nooit meer goed gekomen met mij!

Advertenties

Oud en nieuw

Hierbij denk ik aan heerlijke oliebollen. Maar in dit geval zitten we er warmpjes bij.

Het voordeel van een huurwoning is dat je kosteloos een nieuwe verwarmingsketel kan laten plaatsen. Blij mee!

De florissante Florissen

Het gevolg van een mooi mens zijn is dat diegene ook vanzelf mooi van buiten wordt. Zodoende stapte ik zondagmorgen op mijn Florissen naar de kerk.

Onderweg lopend daarnaar toe, kreeg ik kramp in mijn linker Floris. Dat komt omdat de florissante Florissen weigeren af te rollen met mijn voet, zoals dat wel bij mijn Nijkies gebeurt. Zodoende draaide ik even vanuit een plié komend een relevé. Dat is een pirouette op je tenen staand. Daardoor vloog de kramp van schrik uit mijn voet in een dichtbijstaande boom.

In de kerk keek iedereen naar het schitterende aureool wat zich om mijn hoofd bevond, want die draag je gewoon bij je als mooi mens. Waardoor mede mijn florissante Florissen het onderspit dolven. Dus vatte ik het volgende plan op tussen de weesgegroetjes door.

Tijdens de collecte waar ik tegenwoordig de lakens ehh.. de mandjes uitdeel, liep ik als een Duitse wehrmacht soldaat te paraderen door de kerk. Maar omdat de priester zich toen niet meer verstaanbaar kon maken, vanwege het kletsende geluid van mijn Florissen op de tegelvloer, ben ik uit de pas gaan lopen.

Ik dacht nog even, ik trek gewoon mijn florissante Florissen uit en ga er wat mee rondlopen zwaaien. Uiteindelijk durfde ik dat niet. Toen heb ik ze maar de gehele zondag aangehouden en er af en toe zelf bewonderd naar gekeken.

Buurkip

Sinds kort hebben we regelmatig bezoek van onze buurkip. De buurvrouw heeft twee kippen aangeschaft waarvan er een zeer nieuwsgierig is en overal op bezoek gaat. De buren bezitten een schutting die de staat van ontbinding reeds voorbij is. Dus voor de kip een buitenkansje.

De terrorkip brengt dagelijks cadeautjes mee in de vorm van kippenstront. Nu ben ik haar aan het leren, dat ze hier haar eieren gaat leggen maar dat dringt helemaal niet door in haar kippenbrein. Iemand een idee?

Mogelijk is het een Duitse kip, want ze graaft steeds nieuwe kuilen in het grind. Ik noem haar daarom, Andrea. Ik vertel haar dagelijks over de goede poelier hier in Zeist en dat ik zo graag kippensoep lust.

Ook deze hints dringen nog steeds niet tot haar door. Weet iemand een ander plan van aanpak?

De mooie mens

Ik heb de mooie mens in mij ontdekt!

Ik weet van wie ik kom.

Ik weet wie ik was.

Ik weet nu wie ik ben.

Ik weet ook nog hoe ik moet groeien in mijn mooie mens zijn.

Door het kind in mij te zoeken en te ontdekken, kon ik met de kracht van de liefde bij ‘mijn ik zijn’ komen. Wát een bijzondere en ongelofelijke ontdekking was dat! Ik voel mij opnieuw geschapen. Ik voel mij hergeboren. Ik mag weer van mijzelf houden. Ik wil alleen nog maar mooi zijn en mooie dingen doen. Vanuit het ‘ik zijn’ is de mooie mens in mij geboren.

Vleugels

Schrijfuitdaging van Schaap Schrijft. Max 150 woorden maar daar heb ik schijt aan. Typ de blogs met een vinger op mijn telefoon, waar ik het aantal woorden niet kan terugvinden.

Owww, de mens

Wat is de mens

Zo bekrompen, zo bezonken

De mens zoekt zichzelf

Maar laat hij zich vinden

Van alles probeert hij

Lachen, huilen, vechten, bidden

Van alles ziet hij

Van rottigheid tot schoonheid

Van alles wil hij

Voedsel, macht, geld, liefde

Maar diep in hem

Moet de mens erkennen

Dat hij is als een

Engel met maar een vleugel

Met een goed inzicht

Pakt hij een ander vast

Zo hebben ze twee vleugels

En vliegen samen het leven

Klucht

Ik koop een oude fiets van een Turkse meneer. Op deze fiets zat een zgan fietstas om bv kranten of folders te bezorgen. Nu heb ik helemaal niets aan die tas, aangezien we niet op fietsvakantie gaan, dus heb ik via de mail contact gezocht met het distributiebedrijf van de tas, de fa. Axender.

Toen begon de lol! Ik werd gebeld door een lief klinkend meisje, die mij vroeg of ik de naam wist van degene waar ik de fiets van had gekocht, dan konden zij de borgsom van €10 terugstorten aan hem. En dat zij er dan voor zouden zorgen, dat de tas bij mij werd afgehaald. Dus ik geef haar de naam door die ik op marktplaats had gelezen, “Ali Baba en de veertig rovers”. Het werd een poosje stil aan de andere kant van de lijn gevolgd door een gierende lach.

“Daar durft u een fiets van te kopen”, vroeg ze wat later nog nahikkend van de lach. “Met bezorgtas”, verzekerde ik haar. Tja, naam onbekend, dus stelde ik haar voor om die borgsom aan mij uit te betalen? Nee, dat bleek tegen de regels. Toen gooide ik een handvol argumenten door de telefoonlijn waardoor zij zo confuus werd, dat zij zich kostelijk versprak, dat ik de fiets aan Axender moest teruggeven. “Dus nu wilt u de tas én de fiets er ook nog bij”, antwoordde ik gevat. Daardoor lag zij helemaal in een deuk. Toen ze weer boven kwam drijven, beloofde ik haar de tas mee te geven aan iemand van hun bedrijf. En zij beloofde uit te zoeken aan wie de borgsom moest worden uitgekeerd.

De volgende dag wordt ik gebeld door een dame die de tas zou komen ophalen. “Dat mag u doen voor €10”, zei ik. Ik had tenslotte de tas nog gewassen vanwege vogelstront, dus zij begreep mij volkomen en ik zou bericht krijgen over het vervolg. Die kreeg ik twee uur later per SMS.

Mijn antwoord

En daar ligt de tas nu nog steeds. 😂

BH

Veel lezers kennen dit blog wel maar op speciaal verzoek van Schaap Schrijft plaats ik het nogmaals, want zij wilde weleens wat meer weten over een …..

BH

Met gretige handen grijp ik je rondingen vast

Zachtjes begin ik je wat heen en weer te halen

Al vlug zie ik de weelde van moeder natuur over je randen stulpen

Hoe voller je bent hoe moeilijker te handelen

Met het haken heb ik altijd de grootste moeite

Vaak moet ik weer opnieuw beginnen

Ik zou best eens een grotere willen hebben

Dan ben ik vlugger klaar

Toch ligt alles er weer netjes bij

Dankzij de BH

Oftewel de BladHark

De Bigaboys

In Zeist staan meer bomen dan huizen. Aan elke boom zitten duizenden bladeren die ook dit jaar gezamenlijk hebben besloten om er van af te vallen. Zodra er een flink pak blad op straat ligt komen de Bigaboys in actie.

Nu had ik toevallig vandaag mijn allerliefste lach aan die Bigaboys laten zien en moet je dan eens kijken wat er gebeurd?

Het meeste blad werd uit onze voortuin geblazen. Een verleidelijke Hulken smile doet echt wonderen!

Het slingeren van de zuigslang wordt elektronisch en hydraulisch door de tractorbestuurder bewerkstelligd.

Nik pikken

Ha, ha, pikken staat er in de koptekst. Hmmm, ik ben absoluut tegen stelen! En toch heeft het er wel iets van weg. Een dief steelt namelijk om, wat hij/zij denkt, makkelijker te kunnen leven, dat gaat wel ten koste van een ander.

Mijn http://www.Treesje heeft een nieuwe manier van boodschappen doen ontdekt. Via het internet, zij is echt een www girl, bestelt ze tegenwoordig haar boodschappen bij Picnic. Geen dure AH of JB, geen ‘goedkope’ Lidl en JanAldi meer! Dus picknicken wij nu, en in de Hulkse taal heet dat nik pikken.

Je wordt lid bij Picnic waarbij je eerst op een wachtlijst komt te staan, totdat je aan de beurt bent. De zaak is namelijk in opbouw, waarbij je in de tussentijd ‘wachtverzachters’ cadeautjes scoort. Je bestelt via internet de boodschappen en die worden keurig netjes in plastic eenmalige statiegeld zakken bij je aan de voordeur gebracht. Een koelkastzak, een vrieszak en een overige zak.

De lief vriendelijk ogende Picnic wagentjes zijn geen vervuilende diesels zoals bij de concurrentie maar electro karretjes, die nu nog aardige menselijke chauffeurs hebben. Mogelijk wordt dat in de toekomst gerobotiseerd? Persoonlijk vind ik de bedrijfsnaam Picnic ijzersterk, het roept gezelligheid en verzorging op. Het is makkelijk en niet duurder dan de Lidl ofzo. Vanaf €25 gratis bezorging met een bezorgtijd.

Alle voors hebben natuurlijk ook hun tegens. Ik kan nu mijn rollende boodschappentas wegdoen. Ik sta niet meer in ellenlange kassarijen te vertellen dat ik mijn pincode kwijt ben en hem even daarna zogenaamd van de grond opraap. Druk parkeren bij de winkels hoeft niet meer en persoonlijk heb ik altijd last van kou in de supermarkt (kaal koppie) en afhankelijk van waar je loopt de temperatuurschommelingen in die winkels.

Heeft Picnic alle boodschappen? Nee helaas! Echter je kunt wel aangeven welke boodschappen jij mist, waarna ze gaan proberen die in hun assortiment op te nemen. Wij liepen wel tegen het feit aan dat hun koolhydraatarme brood minder goed smaakt dan die van mijn eigen zaak, de JanAldi. Dus zullen jullie ons gerust nog weleens buitenshuis zien.

Heeft het nu iets met pikken te maken? Ik denk dat Picnic een super goede formule heeft gevonden voor de nieuwe manier van boodschappen doen. Dus zullen zij heel veel klanten van de concurrentie afpikken! En zodra er aandelen van dat bedrijf te koop zijn, sta ik in de kassarij. Ehh….. wat zeg ik nu weer!