Gevliegt

Ik heb voor het eerst in mijn leven gevliegt. (het kind in mij schrijft dat zo, ja) Ik wilde dat nooit, omdat angst en andere ongein mij tegenhield. Nu zonder ook maar iets van zenuwen te voelen in een vliegtuig gestapt met maar een vleugel.

Kreeg het enkel bij het opstijgen even benauwd vanwege mijn hoogtevrees, toen ik alles opeens veel kleiner zag worden onder mij. Echter met even omdenken, was ik dat rare gevoel zo kwijt. Ik mocht van Trees bij het raam zitten, alwaar ik vruchteloos zocht naar de raamslinger, want het was erg warm in dat ding.

Ze serveerden er niet eens zoute haring met ui, zodoende nam ik genoegen met een saucijzenbroodje. In notime zaten we boven Rotterdam, las ik daar op een plaatsnaambordje ver beneden mij. Boven Zeeland nog even gezwaaid naar een blogger die zijn rondje polder deed. En boven Parijs dacht ik een engel te zien maar dat bleek naderhand Treeske te zijn die toevallig naast mij zat.

Over de Pyreneeën gevlogen dus wist ik dat we de juiste weg waren ingeslagen. En ik herkende het vliegveld van Faro in zuid Portugal. Leuk om zulke dingen te zien. Daarna vlogen we over zee waar ik Marokkaanse wolken zag, die ik nog nooit had gezien natuurlijk. Ze deden mij denken aan sneeuw hoopjes op het ijs, die ik op mijn vele schaatstochten weleens zag.

Toen gingen we landen en genoot ik van een enorme oorpijn. Van een stewardess kreeg ik neusdruppels en twee bekers die ik tegen mijn oren moest drukken. Nou, dat hielp geen zak! Vannacht in mijn bedje raakte ik eindelijk van de pijn af en kon ik ook weer normaal horen.

Wij zitten, of liever, we liggen in een appartement met een prachtig uitzicht over Puerto Rico en de zee. En ze hebben hier echte palmbomen. Ik ben wel in een heel vreemde wereld terecht gekomen met maar vier uurtjes vliegen vanuit Nederland. Enkel de mensen hier spreken een heel vreemde taal. Ze noemen mij Hombre ipv Hulk. 🤔

Advertenties