Doodloof

Na dik 2 maanden intensief bezig zijn vanwege de verhuizing van Zeist naar Beverwijk, ben ik nu doodloof. Doodloof is een Westfriese uitdrukking voor oververmoeid zijn. Vermoedelijk komt dat van de aardappelplant, die na alles gegeven te hebben afsterft, waarna de aardappelen gerooid kunnen worden. Dan zie je de restanten van de eens zo bloeiende plant, hangend over de aardappelwal liggen. Nou, zo’n houding neem ik de komende tijd ook aan maar dan op de bank.

Het is even op bij de Hulk. Ik beken het eerlijk! Ik voelde afgelopen week een pijnlijke linkerschouder die uitstraalde naar mijn nek en rug. Toen die pijn daar verminderde, zakte hij naar mijn linkerheup en vervolgens verplaatste hij zich naar mijn rechterheup. Gisteren toch nog ‘voor de zogenaamde ontspanning’ gefietst, maar als de geest en het lijf moe zijn, is dat ook een inspanning.

Verder bemerkte ik dat ik geestelijk geen input meer heb. Treeske zit vol met plannen en ideeën en wil die graag met mij delen. Echter haar woorden komen niet meer bij mij binnen. En dan weet ik dat al die signalen zeggen, STOPPEN Hulk!

En dat ga ik doen want tegenover inspanning moet ontspanning staan. Dus voorlopig een week rust! En als dat er twee of drie weken worden, dan is dat maar zo. Ik ben heel erg blij dat ik die signalen heb herkend en wat ze voor mij betekenen. Ik trap even een poosje op de rem. Geen visite, niet fietsen, geen inspanningen meer maar zoveel mogelijk ontspannen. Zo af en toe ben ik loeislim!

Advertentie