Niet nodig?

Onlangs werd mij gevraagd om als vrijwilliger te vlaggen bij de wielerronde van Beverwijk. Waarop ik bevestigend antwoordde met de enige kanttekeningen die ooit door een Zweedse filosofe werd uitgesproken, “ik heb dat nog nooit gedaan, dus denk ik dat ik het wel kan!” De vlaggenisten die over het gehele parcours verdeeld staan, zijn nodig om de renners en publiek veilige doorgang te verlenen, wat betreft parcours en de oversteekplaatsen. Zodra er renners in je gezichtsveld verschijnen, steek je de vlag omhoog, waardoor bijvoorbeeld de vlaggenist bij de oversteekplaats de overgang sluit en deze weer opent als de renners gepasseerd zijn. Daarbij krijg je ook nog een fluit die je kan gebruiken voor extra aandacht op te roepen.

Aangezien het mijn eerste verantwoordelijke publieke taak was in heel veel jaren, heb ik er ’s avonds in bed wel even over nagedacht maar uiteindelijk trok al vlug de Zweedse filosofe mij over de streep. Met het naderen van de koers die vandaag wordt verreden, wachtte ik geduldig af op de mail of telefonische oproep. En dat terwijl ik tot opheden niets gehoord heb. Gisteren nog even contact gezocht met een fietsmaatje die ook was gevraagd en die was wel gebeld door de organisatie. Nou, ik weet het ff niet! Wat ik wel weet is, dat ik eerlijk gezegd liever met een biertje bij de koers sta dan met een vlag.

Oké, de hamvraag is, wie is die Zweedse filosofe?