Knap en mooi

Gisteren op kraamvisite geweest. Ik kreeg bijna geen kans om kleinzoon te bewonderen want zijn twee jarige grote zus eiste haar opa op. Dus eerst even buiten spelen, daarna moest ze haar kamer showen (die ik allang gezien had) toen de babykamer en daarna boekjes voorlezen. Op een gegeven moment trok ze al haar knuffels uit bed en ging bovenaan de trap staan. “Opa tillen”, hoorde ik haar zeggen. Nou, met al mijn gebreken heb ik haar op een onorthodoxe manier naar beneden gekregen, want een trap aflopen is niet mijn ding. Daarna was opa gelukkig moe en mocht ik op de bank zitten.

Na een appeltaartje te hebben genuttigd kreeg ik mijn kleinzoon aangereikt. En dan is het contactgevoel helemaal echt! Ik vond hem knap en mooi en natuurlijk leek hij helemaal op mij. Streepkuiltje in zijn kin, bol koppie en we hebben dezelfde haardracht. Hij rekte en strekte, kreunde dat het een lieve lust was en trok in een mum van tijd allerlei gezichtsuitdrukkingen. Het schijnt een rustig kindje te zijn, vertelde zijn moeder. Maar toen ik hem een mop vertelde kreeg hij zijn eerste lachstuipje. Toen we op een gegeven moment hoorden dat de appeltaart op was zijn we naar huis gegaan. Wauw, wat een mooie knappe kleinzoon!

Advertentie

6 gedachten over “Knap en mooi

  1. Oh ja, de oudste vindt een kapertje op de kust en eist wel even alle aandacht van opa.
    Tuurlijk is er geen mooier kind dan je kleinzoon.

  2. Appeltaart??? Geen beschuit met muisjes… tradities moet je in stand houden he…. maar herkenbaar hoor zie dat ook bij mijn kleindochter 1 die de aandacht vraagt. Veel geluk met de kleine.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s