Ruzie met Rie

Vanaf het moment dat wij in ons nieuwe appartement kwamen roken wij een onfrisse lucht. In eerste instantie hadden wij het vermoeden dat Nico en Tine (nicotine) daar de schuld van waren, omdat de vorige bewoners stevig roken als hobby hadden.

Na het opknappen van de woning leek het erop dat de lucht wat frisser was geworden maar uiteindelijk bleef het in de wasruimte behoorlijk stinken. Ik had al een paar keer water in de twee afvoer sifons gegoten tesamen met een scheut bleekwater. Echter, ook dat hielp niet goed.

Dus geklaagd bij de verhuurder en die kwam zeer spoedig langs en dacht de oplossing gevonden te hebben door een condens afvoerleiding dicht te maken met een rubber stop. Ook dat leek te helpen maar de penetrante geur verdween er uiteindelijk niet mee. Zodoende kreeg ik een loeiende ruzie met Rie. ( Rie d’r achternaam luidt Ool )

Opnieuw geklaagd en de verhuurder beloofde een stankexpert te sturen, die gistermiddag langskwam. Hij overzag de situatie en kwam tot de ontdekking dat er derde sifon aanwezig was, die op het ventilatiesysteem stond aangesloten. De stankexpert goot drie kopjes water in de sifon en de stank verdween onmiddellijk.

Rest mij enkel nog een excuusbrief aan riool te sturen. 🙄 Dat schrijf ik dan wel op een toiletpapiertje.

Evolutie

Andere streek, andere taal. Ik weet niet precies of het Noord-Hollands is maar ik hoor regelmatig hier de verbasterde woorden over sommige weekdagen. Wat in Zeist dinsdag en woensdag was, wordt hier door veel mensen uitgesproken als dinnesdag en woenesdag. Ik hoorde gisteren een vrouw zeggen, dat de markt in Beverwijk op woenesdag wordt gehouden.

Ik vernam afgelopen week dat olifanten zich aanpasten aan de huidige omstandigheden en daarom deels geen slagtanden meer kregen. Qua evolutie een opmerkelijk feit! Nu heb ik als kind geleerd om ook dinnesdag en woenesdag zo uit te spreken, hoewel ik dat nu niet meer doe. Maar ‘wie met pek omgaat, wordt ermee besmeurd’ luidt het spreekwoord. Dus oefen ik vandaag al op het woord, zonnesdag.

Spookdorp

Gisteren met het prachtige weer een unieke fietstocht gemaakt. Ik reed langs het Noordzeekanaal naar Zaandam waar ik totaal de weg kwijt raakte en na een uur daar rond gezworven te hebben, weet ik nu goed de weg daar. 🙄 😊

Via de Zaanse schans richting Wormer gereden door een fantastisch natuurgebied. Vanwege de vele regenval stonden sommige weilanden onder water en daar stikte het van de vogels. Via het dorp Wormer naar Jisp gefietst wat wegens Halloween in een spookdorp was veranderd. Vanwege het mooie dorpsgevoel aldaar was bijna elk huis versierd met spoken, heksen en spinnen. Er was zelfs een Halloween speurtocht uitgezet, zo las ik op een bord.

Verder reed ik langs de ringvaart met een prachtige rietkraag richting Neck en zag daar de Neckermolen staan, die een rol speelde in het boek Helletocht.

Daarna ben ik langs het Noordhollandskanaal naar Alkmaar gereden, waar ik even een accuwisseling deed. Ben toen via Heiloo en Limmen gereden alwaar ik een flinke file auto’s tegenkwam, die vanwege het mooie weer een strandbezoek hadden gedaan.

Op het fietspad naast de N203 reed ik constant met dezelfde snelheid als de auto’s naast mij naar Uitgeest. Omdat ik dat leuk vond en nog niet moe gestreden ben ik die weg vervolgd tot Assendelft. Daar sloeg ik rechtsaf langs de Nauernaschevaart en terhoogte van de afslag naar de A8 zag ik opnieuw dezelfde auto’s rijden aan de overkant van de vaart. Daarna via het Noordzeekanaal op topsnelheid naar huis. Heerlijk genoten van alweer een superrit door het prachtige Noord-Holland.

Gedweild.

Eerlijk gezegd viel het dweilen van de garage mij erg tegen. Het vegen en swifferen was met 2 uur werk klaar, maar met het dweilen moest ik steeds met emmers water sjouwen. Gelukkig hielp mijn hondje daarbij goed mee! Ik was er vanmorgen om 7 uur mee begonnen en pas vanmiddag om 2 uur stond de garage als nieuw te blinken.

Garage geveegd

Bij onze nieuwe woning is ook een garage bijgebouwd. Heel erg fijn vinden wij dat. Super dat onze auto droog kan staan en dat bijvoorbeeld de boodschappen droog binnen gebracht kunnen worden. Maar terwijl ik de schuren bij het oude huis in Zeist schoon had achtergelaten, was deze garage niet eens geveegd. Nou ja, een kleinigheidje blijf je houden! Dus had ik gisteren eindelijk even tijd om hem eens keurig netjes aan te vegen.

Vandaag nog even 2 hectare dweilen en dan is de garage weer superschoon.

ps(t) Excuses voor het geluid. Schiphol stalt er namelijk ook vliegtuigen.

Nachtelijke escapades

Vannacht ontdekte ik plotsklaps waarom ik oververmoeid ben, slecht slaap en met een pijnlijk lijf rondloop. Ik werd heel vroeg wakker met opnieuw een pijnlijke heup. ’s Morgens vroeg heb ik altijd de beste ideeën en vandaar dat ik achter de oorzaak kwam. Ik leg in het verkeerde bed! Althans……..op het verkeerde matras. Vermoedelijk hebben de verhuizers de beide matrassen verwisseld.

Omdat even uit te proberen heb ik midden in de nacht heel voorzichtig Treeske aan been en arm getrokken en haar op mijn plek gelegd. Toen ben ik op haar plekje gaan liggen en voelde meteen dat ik daar goed lag. Dus probleem opgelost dacht ik? Maar ik had buiten Treesje gerekend.

Bijna in slaap gevallen voelde ik opeens Treeske over mijn heen kruipen, want die is gewend om uit de rechterkant van het bed te stappen, voor een toiletbezoek. Terugkomend daarvan hoorde ik haar mompelen, “wat doe jij nou op mijn plek?”. Lvhk (lang ver haal kort) Ik eiste mijn eigen matras op!

Omdat Treeske haar plek op eiste, begon zij uit te leggen hoe onze boxspring in elkaar zat, zodat we enkel even het matras diende te verwisselen. Even???? De matrassen bleken bij nader onderzoek in een omhulsel te zitten wat met een ritssluiting rondom vast zat. Daardoor moest eerst het hoofdbord losgemaakt worden en ik zag in mijn geest al Meiland-achtige toestanden ontstaan. Nou, het werd nog veel erger!

De ritssluiting zat af en toe shockingklem vanwege stukjes stof die er tussen zaten, dus ik zweette als een otter toen de matrassen eindelijk los geritst waren. Daarna begon het pas echt te escaleren. Treeske probeerde haar matras over de mijne heen te tillen, terwijl ik hetzelfde probeerde. Steeds hoger en hoger tilden wij de matrassen totdat we de lamp raakten en tot het besef kwamen om langs elkaar heen te gaan met die matrassen. Dat viel niet mee vanwege de bedden die in de slaapkamer stonden. Maar uiteindelijk lukte het uitwisselingproces en genoten wij beide van het opnieuw dichtritsen, pffffff, van de hoezen.

Daarna volgde nog een woestwild geworstel om het hoofdbord opnieuw te monteren. Toen dat uiteindelijk toch lukte kon Treeske het bed opmaken nadat we gezamenlijk de loeizware zogeheten topper erop hadden gelegd. Ik ben toen gaan douchen want ik rook mijzelf op een kilometer afstand. Na het douchen ben ik weer aan de bekende kant het bed ingestapt en viel ik op een voor mij zeer bekende plek in een heerlijke slaap. Dit waren de nachtelijke escapades van Jan en Treeske in een Beverwijkse slaapkamer.

Doodloof

Na dik 2 maanden intensief bezig zijn vanwege de verhuizing van Zeist naar Beverwijk, ben ik nu doodloof. Doodloof is een Westfriese uitdrukking voor oververmoeid zijn. Vermoedelijk komt dat van de aardappelplant, die na alles gegeven te hebben afsterft, waarna de aardappelen gerooid kunnen worden. Dan zie je de restanten van de eens zo bloeiende plant, hangend over de aardappelwal liggen. Nou, zo’n houding neem ik de komende tijd ook aan maar dan op de bank.

Het is even op bij de Hulk. Ik beken het eerlijk! Ik voelde afgelopen week een pijnlijke linkerschouder die uitstraalde naar mijn nek en rug. Toen die pijn daar verminderde, zakte hij naar mijn linkerheup en vervolgens verplaatste hij zich naar mijn rechterheup. Gisteren toch nog ‘voor de zogenaamde ontspanning’ gefietst, maar als de geest en het lijf moe zijn, is dat ook een inspanning.

Verder bemerkte ik dat ik geestelijk geen input meer heb. Treeske zit vol met plannen en ideeën en wil die graag met mij delen. Echter haar woorden komen niet meer bij mij binnen. En dan weet ik dat al die signalen zeggen, STOPPEN Hulk!

En dat ga ik doen want tegenover inspanning moet ontspanning staan. Dus voorlopig een week rust! En als dat er twee of drie weken worden, dan is dat maar zo. Ik ben heel erg blij dat ik die signalen heb herkend en wat ze voor mij betekenen. Ik trap even een poosje op de rem. Geen visite, niet fietsen, geen inspanningen meer maar zoveel mogelijk ontspannen. Zo af en toe ben ik loeislim!