Utrechtse fietsvierdaagse 3

De 3e dag droeg het thema van het militair erfgoed in de provincie.

Deze doet geen kwaad meer. Voor de rest wil ik geen wapentuig meer promoten.

Deze naam is meer mijn ding.

De grootste verrassing wachtte ongeduldig op mij, bij de stempelpost van de pyramide van Austerlitz.

Stempel Treesje.

Zij verkocht daar tevens de kaartjes voor een bezoek aan de pyramide tegen gereduceerde prijzen aan de deelnemers van de fietsvierdaagse. Al met Jan Al was het weer een fantastische dag mede omdat ik weer won.

Advertenties

Utrechtse fietsvierdaagse 2

Vandaag de 2e etappe gereden, die het thema droeg ‘kastelen en buitenplaatsen’. De rit voerde voor een groot gedeelte over slecht begaanbare wegen en gravelpaden door de bossen maar dan zie je ook wat.

Van dit soort premie A woningen staan er heel veel in de provincie Utrecht.

Huis Doorn is een bezoek zeker waard.

Ik vond een slim en dapper jong boompje, die zijn uiterste best deed om het licht te vangen met al die woudreuzen om zich heen.

In de buurt van Amerongen kwam ik twee bosvarkens tegen. Deze dieren had ik nog nooit gezien. Ze riepen allebei “knor” tegen mij.

Gratis koffie vond ik ergens midden in het bos op een bankje in het Leersumseveld. Een onvergetelijk momentje van een vergeet momentje. O ja, ik won vandaag alweer de 60 km koers.

Utrechtse fietsvierdaagse 1

Vandaag ben ik begonnen met de 1e Utrechtse fietsvierdaagse, waarbij de start en finish op slot Zeist was. Ik rijd de langste afstand van 60 km en vandaag had ik gewonnen. Ik leg zowel uit hoe dat kwam?

Om de route aantrekkelijk te maken, kun je vele bezichtigings- of belevingspunten aandoen. De meeste attracties hebben allemaal te maken met een militaire achtergrond. Waterlinie, forten, militair erfgoed e.d. Daar heeft de passivistische Hulk geen interesse in. Dus rijdt ik daar Hulkenswaardig en Stromerlijk keihard aan voorbij. Zodoende won ik vandaag gemakkelijk.

Omdat de vierdaagse voor de eerste keer verreden wordt, kwam ik nogal wat schoonheidsfoutjes tegen. Zo belandde ik op een gegeven moment op de route van de 40 km en sloeg ook een stuk of 3 stempelposten over omdat die niet goed werden aangegeven. Pluspunt vond ik de geweldig goed zichtbare route borden. Geel bord met een zwarte pijl erop, die de juiste richting aangeeft.

Het was werkelijk een prachtig parcours vandaag. Ik genoot van de mooie natuur en bouwwerken erlangs. De route liep b.v. door de historische stad Wijk bij Duurstede. Op een gegeven moment reed ik op de langbroekerdijk en spotte deze stenen brug met wachttoren. Daar zwom net een zwanen familie onderdoor en ik was te laat om de perfecte foto daarvan te maken. Ik vroeg aan papa zwaan of ze nogmaals onder die brug door wilden zwemmen maar hij zei dat ze al te laat waren voor de spuiterij. Na het aanschouwen van mijn vragend gelaat antwoordde hij, dat de nu nog grijs kleurige kinderen vandaag wit werden gespoten. Nu weet u ook meteen hoe dat gaat.

Hopelijk begrijpt u dat ik meer om deze beelden geef, dan omdat militaire gedoe.

De Lek was lek

Hoe komt een rivier aan zijn naam, bedacht ik vandaag. Ik reed langs de Lek en volgens mij was die in het verleden vaak lek. Het bewijs ervan vond ik langs deze rivier op een informatie bord.

Van deze lekkage schrok ik toch wel even, met name van de impact ervan. Zelfs Leiden is in last!

Aangezien Wijk bij Duurstede, het vroegere Dorestad, ook aan de Lek ligt, verdenk ik onderstaand figuur ervan.

Vermoedelijk heeft deze Noorman de Lekdijk vaker lek geprikt met zijn speer.

❤Alkmaar❤

Het waren 4 fantastische dagen!

Twee Hulken

Ik zei tegen de latere Europese kampioen, “a big Dutchman and a small Italien together on the picture, and the Italien will be the champ tomorrow”.

En het Hulken spreekwoord deed zich opnieuw gelden. I’m not allways right, but I’m never wrong.

Actiefoto vanaf het super gezellige terras bij De Buren, centrum Alkmaar. Hier rijdt de latere kampioen Elia Viviani buitenkant bocht.

Geen plakje kaas te bekennen op het Waagplein. Wel heel veel kaaskoppen. En waarachtig, ik heb het prachtige Italiaanse volkslied met mijn hand op mijn immens grote Hulkenborst meegezongen.

Italiaaaaa

Zwijmel, Zwijmel, Zwijmel.

Wij vertoeven op dit moment in Alkmaar omreden dat daar 5 dagenlang de Europese kampioenschappen wielrennen worden gehouden. De meeste wedstrijden vinden plaats op een 11 km lang parcours door het centrum van de prachtige stad Alkmaar en dat is zo uniek.

Wij ontmoetten daar de wereldberoemde blogster Ferrara Victoriene, waarvan ik de roos kreeg uit het vorige blog en die ik nu steeds in mijn haar??? draag. Wij hadden een bijzonder gezellig samenzijn met haar.

We genieten ook heel veel van de entourage van het wielrennen en de prachtige stad Alkmaar. Bij de ‘beloften dames’ werd de schone Italiaanse wielrenster Letizia Paternoster (what a name/what a beautifull woman) Europees kampioen. Op het hoogste trede van het podium stond zij met haar hand op haar hart gedrukt en zong gepassioneerd het mooiste volkslied ter wereld. En als je dan de fotografen en de omstanders zie meeswingen, gaat er veel door een Hulk heen.

De sterkste

Vanavond heb ik voor het eerst een avondrit op de Stromer gemaakt. Ik kreeg de motivatie vanwege de tv-beelden vanmiddag van de Europese kampioenschappen wielrennen in Alkmaar. In de omgeving aldaar heb ik heel veel kilometers gefietst. Leuk was het om te zien dat ik over dezelfde wegen reed als de deelnemers.

Na het avondmaal sprong ik enthousiast op die weergaloze fiets van mij.

Reed vanuit Zeist via Leusden naar Maarn. Daar in de buurt ligt de befaamde Maarnse berg. Ik knalde daar 4 keer tegenaan en maakte steeds een rondje via Leersum en Maarsbergen tussendoor.

Bij de 5e keer zag ik een grote groep wielrenners richting de Maarnse berg rijden en ik sloot er achteraan. Met 50 km/uur reed de groep naar de berg en toen de weg begon te stijgen, dunde de groep snel uit. Ik haalde de een na de andere in totdat er nog 1 renner overbleef. Met uiterste Hulkenpower gecombineerd met Stromerpower haalde ik hem in. Toen ik naast hem reed deed ik mijn uiterste best om hem zonder te hijgen ‘goedenavond’ te wensen, waarna ik als eerste over de streep kwam. Zijn reactie wachtte ik niet af, anders verraadde ik hem mijn hevig hijgen, dus trapte ik nog even door en verdween hij alras uit mijn spiegelbeeld.

Heerlijk voelt het om de sterkste te zijn, zeker als gepensioneerd en gepassioneerde Hulk. Zeer tevreden reed ik met gezwinde spoed naar huis. In 2 uur tijd reed ik 74 km. Volgens mijn meter was mijn gemiddelde snelheid een recordhoogte van 36 km/uur.

Toer de fransie gespeeld

In navolging van de geweldig mooie Tour de France heb ik vandaag op mijn toer de fransie gespeeld. Ikke was de kopjan.

Ik reed over fantastisch mooie wegen

effies naar Kinderdijk.

De slag viel bij

Hoewel dat officieel in België gebeurde in het verleden.

In

zag ik leuke meiden.

Ik had vandaag ‘dikke poten’. En bij de finish was ik ‘naar de kloten’

Toch had ik gewonnen! 😄