Appels gejat

Kleindochter van drie had appels gejat vanaf de aanrecht.

Advertentie

Opvallend

Het WK voetbal is begonnen en ik zie daarin een paar opvallende dingen.

Ik heb al twee ploegen gezien die absoluut niet kunnen voetballen. Wat doen die daar?

Jan Klaassen scoorde voor Nederland en Katrijn was dolblij.

De Engelsen hebben een beest in het elftal opgesteld, genaamd Dier.

Veel stadions dragen mijn achternaam, waarom?

Een wedstrijd duurde bijna een half uur langer vanwege blessures.

Ik zag een speler met een raar oortje en zijn naam was Bambi ofzoiets.

Louis van Gaal spreekt supergoed Engels. Hij zij, “we can come een end”.

Veel voetbalstadions in Qatar dragen mijn achternaam, waarom weet ik echt niet?

Stormnacht

Na een woestwilde stormnacht hoorden wij vanmorgen vreemde geluiden op het balkon. Met het openen van de gordijnen zagen we meteen iets vreemds zitten. Er was een hond bij ons op het balkon gewaaid.

To the beach gefietst

Strandopgang Heemskerk
Aanstormend front
Vlak naast het opgangpad ligt een bunker

De bunker is ondekt door iemand die met zijn been door het schoorsteengat zakte. Daarna is men gaan graven en kwam er meer bloot te liggen. Men vermoed een uitkijkpost annex commando post en manschappenverblijf, vanwege de schoorstenen. Het is een overblijfsel van de Atlantikwall.

Lijntrekkers

Wij worden achtervolgd door lijntrekkers. Anderhalf jaar geleden hadden wij heel veel overlast in Zeist van deze figuren. Daar braken zij in alle straten de stoepen open, groeven er een geul en legden er kilometers oranje kabels in die zij glasvezel noemde. Vervolgens gooiden zij de boel weer dicht en ramden de tegels er op zodanige manier er terug in dat het struikelstoepen werden.

En nu zijn die lijntrekkers in Beverwijk aan de gang. Ze hebben inmiddels kleur bekend, dus geen oranje kabels meer maar blauwe.

Bovendien zijn het enorme herrieschoppers en ook hier merk je dat de teruggelegde tegels anders liggen dan voorheen. En dat allemaal voor loeiduur sneller internet, want uiteindelijk komt ook dit voor rekening van de consument. Neemt niet weg, het zijn allemaal keiharde werkers. Ik word al moe van het kijken hoe ze het doen. Elke tegel wordt erin geslagen met een hamer. Super zwaar werk tot 18.30 en vanmorgen begon de herrie alweer om 6.30 en daar heb ik als ex boer wel waardering voor.

Geen watje!

Ik had vanmorgen vroeg in bed een plan gesmeed om bij een paar kennisen die in Verweggistan wonen langs te fietsen. Vandaag zou het voorlopig de laatste dag mooi weer zijn en dan is een rit van meer dan 100 km goed te doen, dacht ik. Ik zat dus al vroeg op Google maps te kijken welke route ik zou rijden, want ik moest de Amstel over en dat kan niet overal met de fiets. Bovendien moest ik de Stromer nog repareren vanwege een gebroken zadel die ik afgelopen zaterdag kreeg.

Ik reed zaterdag vanwege een wegafsluiting bij Schermerhorn niet over de Molendijk maar over de Rustenburgerweg richting Noordervaart (gele weg) door de Schermerpolder.

Ik reed daar achter een tractor met een wagen waarop kratten broccoli stonden. Zo af en toe vielen er kluiten klei van de wielen op het wegdek en een paar stronken broccoli uit een krat. Zodoende moest ik wat slalommen daar maar dat was goed te doen. Toch was ik blij dat ik de tractor kon inhalen via een fietspad oversteekplaats bij de Noordervaart. Toen kwam ik daar voor de tractor te rijden en we reden daar met gelijke snelheid over de b-weg langs de vaart. Verderop stonden boerderijen langs en die wierpen hun schaduw over het wegdek zodat het daar donker was, dacht ik. In werkelijkheid was de weg daar natgesproeid om de hoeveelheid klei die op de weg lag, weg te vegen. Zodoende reed ik op topsnelheid die gladde bemodderde weg op en durfde daar niet te remmen. Ik liet de Stromer uitrijden en zag dat hij al flink onder de modder zat van dat korte stukje. Meteen was ik er doodziek van omdat de klei opdroogd en zo hard wordt als beton, waardoor je het amper van je fiets krijgt. Je kan een Stromer namelijk niet afspuiten vanwege de vele elektronische componenten, dus alles moet handmatig schoongemaakt worden.

Toen ben ik verder gereden over de grastegels die aan de zijkant van het wegdek lagen. De weg lag 2 kilometer lang vol bagger en ik reed er zo rustig mogelijk. Op bepaalde plaatsen waren de grastegels verzakt en toen ik door zo’n kuil reed, brak er een brugstang van het zadel doormidden. Toen werd ik helemaal blij! Gloeiende, gloeiende, wat heb ik die boer vervloekt! Wanneer ik de natte baggerboel voorbij ben ga ik weer tempo rijden en de laatste 25 km naar huis, heb ik weesgegroetjes gebeden in de hoop dat de andere brugstang van het zadel niet zou breken. Wonder boven wonder gebeurde dat niet en kwam ik veilig thuis.

Ik had nog een ander zadel liggen en die heb ik er vanmorgen opgezet, waarna ik mij zou aankleden voor de rit die ik vandaag zou gaan rijden. Daarbij controleer ik altijd eerst even de buitentemperatuur waar ik mijn kleding op aanpas. Ik zag dat het hooguit 10 graden zou worden met een gevoelstemperatuur van 4 graden. In alle wijsheid heb ik toen de rit gecanseld want de accu’s zouden zo’n lange rit niet aankunnen bij deze kou. Hulken kunnen dat wel, dus ben ik geen watje, ja!

Als het gras glanst

Als bovenstaand een boektitel was, zou ik het boek meteen kopen. Bij zo’n titel begin je zwijmelend te dromen en laat je wegvoeren in……bedenk dat zelf even, ja? Maar boeken schrijf ik niet meer, ik heb het namelijk veel te druk als levensgenieter. Toch ontstond die titel niet voor niets in mijn hoofd, want zie, wat een laagstaande zon kan doen in een weiland.

Deze foto is ingezoomd

Je zou zeggen, dat is de glans van water, maar de volgende foto bewijst echt dat gras kan glanzen.

Deze foto is niet gezoomd

Ik had dit natuurfenomeen nog nooit waargenomen op gras of nooit op gelet, dat kan ook. Als het gras glanst!

40-urige werkweek

Ik schrok mij te pletter toen ik mijn week-uren overzicht van mijn telefoon binnen kreeg. Had 40,5 uur Wurdian (soort van scrabble) gespeeld in een week tijd, dus ook nog een half uur overgewerkt. Deed mee aan 3 toernooien tegelijk met soms wel 20 potjes op een dag. Pffff, nou dat heb ik meteen afgeleerd. Voorlopig ga ik even genieten van mijn gepensioneerde rust.

Vandaag kwamen er 10 personen van een woongroep uit Zeist op visite. Treeske is daar nog steeds ingeschreven en houdt contact met die gezellige groep mensen. Dus ik vanmorgen om 4.30 mijn bed uit om alle 52 ramen te lappen, stofzuigen en stoelen klaarzetten.

Vervolgens broodjes smeren etc. etc. Nog even snel aluminium bakjes gehaald bij de W ibra voor de heerlijke zalmsalade die Treeske had gefabriekt. Waarbij de visite al voor de deur stond toen ik terugkwam, zodat ik ze meteen mee naar boven kon nemen. Nou, een supergezellige dag daarmee beleefd maar denk wel dat ik straks vroeg in bed lig.

We gaan morgen weer

Gisteravond zijn we gaan stampot eten in het Strandhuis te Wijk aan Zee. De stampotavonden zijn daar een daverend succes en dat is begrijpelijk, want wat hebben we lekker gegeten!

Ik had mijn familie uitgenodigd om te gaan stamppotten, waarvan de helft niet kon of deze gerechten niet bliefde. Geen probleem, we zaten met zeven personen heerlijk knus en gezellig te eten. Allereerst een drankje waarbij we aan de grote tafel elkaar goed konden verstaan, want de akoestiek is geweldig in het drukke restaurant. De keuze van de aanwezigen viel op verschillende gerechten en bijgerechten en ik hoorde niemand klagen, dat het niet lekker was. Daarna nog lekker met een drankje en een nagerecht gezellig zitten natafelen.

Daarbij mocht ik natuurlijk afrekenen en als dat dan 15 euro per persoon is, waarvoor je heerlijk eet en niet hoef af te wassen, besloten we meteen dat we er morgen weer heengaan. Bij het verlaten van het Strandhuis liet ik nog een waarschuwing over de genodigden gaan, om daar linksaf te slaan, want sla je rechtsaf, kom je in Engeland uit.