Tour de France

Ik zie net dat Bern Al de Tour de France heeft gewonnen.

Advertenties

Beulen

Foto van de Bavo beulen.

Oftewel de leerkrachten van de St. Bavo lagere school. Van hen moest ik alles en mocht ik niks. Bij hen verloor ik mijn kindzijn!

School was een strafgevangenis voor de Hulk. Dus zodra ik een gelegenheid zag, spijbelde ik graag. De beulen poogden mij allerlei opdrachten te laten doen die ik niet wilde. Ik was toentertijd zo bijzonder intelligent, dat ik welzeker wist, dat ik nooit in mijn verdere leven een staartdeling zou gaan gebruiken, die de beulen erbij mij trachten in te stampen. Op school verloor ik mijn leven!

Op de middelbare school moest ik algebra leren, waarvan ik enkel de eerste twee letters begreep. ‘Al’ snapte ik goed, met ‘gebra’ had ik niets. Ik was destijds zo enorm intelligent, dat ik weigerde om die onzin te leren. En ik kreeg opnieuw gelijk. Ik heb die onzinnige dingen nooit in mijn verdere leven nodig gehad of gebruikt. Wat ik toen wel leerde en wat niet één beul mij onderwees was de volgende zin, I’m not allways right, but I’m never wrong!

Tour de France etappe

Ooit reed ik een tour de france etappe, een dag voordat de echte coureurs dat deden. De gehele OZAL ploeg (Op Zondag Altijd Lol) logeerde een lang weekend in een groot huis in de buurt van het Belgische Aubel.

Vrijdag gearriveerd, zaterdag een ritje in de buurt gereden waar ik erachter kwam, dat de Nederlandse vlakke wegen versnellingen op mijn racefiets, totaal ongeschikt waren voor de heuvels daar in de buurt. Zondagmorgen naar de kerk en ’s middags de startkaarten opgehaald in Valkenburg en een terrasje gepakt.

In de nacht naar maandag raakte ik giga aan de diarree, zodat ik zeer verzwakt aan de start stond de volgende morgen in Valkenburg. Daar moesten we meteen tegen de Cauberg op en dat lukte mij wonderwel, hoewel ik 10 minuten later bovenkwam en mijn ploeggenoten sommeerde niet meer op mij te wachten. Toch bleef er een ploegmaat bij zijn kopJan.

Ik reed vrij krachteloos verder en herinner mij nog dat ik de berg bij de plaats Theux ben opgelopen. In een steile afdaling naar Verviers lag de weg daar bezaaid met verloren reservebanden, bidons en pompen, vanwege het zeer slechte wegdek. In die bloedhete stad heb een fles cola gedronken en een paar marsrepen gegeten want ik was daar totaal naar (wielerterm) de klote. Toen ik uit Verviers klom reed er in het zelfde tempo een zwart rokende vrachtwagen naast mij, zodat ik daar ben gestopt omdat ik er niet meer kon ademen. Vervolgens werd ik daar wat later voorbij gereden door Steven Rooks die wel omhoog leek te vliegen.

Mijn maatje wachtte boven en wij hebben samen de tocht vervolgd. Op een gegeven moment klommen wij uit het stadje Aubel, daar was het zo heet dat ik het bandenafdrukspoor van mijn fietsmaat in het asfalt zag staan. Bovengekomen ben ik rechtsaf geslagen naar ons verblijf en hij heeft de etappe uitgereden. Ik stapte thuisgekomen in een bad en hoorde daarbij sisgeluiden. Verkeerde versnellingen, ziek en leeg van de diarree, geen Hulkenpower, bloedhitte, 180 km waarvan ik de laatste 40 heb overgeslagen. De volgende dag is de Nederlandse coureur Erik Dekker in Verviers bij dat slechte wegdek zo hard op zijn gezicht gevallen dat hij de tour moest verlaten.

https://www.trouw.nl/nieuws/rabo-renners-erg-geschrokken-door-val-erik-dekker~b523ffc2/

Dinsdag heb ik niet, zoals de rest van de ploeg, de touretappe gezien. Vermoeid, ziek en niet meer tegen die bloedhitte kunnen, ben ik wijselijk met de auto naar huis gereden.

Kerstliedjes

Zoals bekend leveren Hulken graag strijd. Soms verbaal, soms met handen, vaak met benen en nu ook met hulpmiddelen.

In strijd tegen de hitte heb ik Victor Ventilator, Arie Airco en Ben de Blower ingeschakeld. Ik lees opnieuw mijn ijs, ijs, ijskoude boek Helletocht en zing na elke bladzijde een kerstliedje. #allebeetjeshelpen

Hitteplan Zeist eo

Van processierups naar hitteplan is een kleine stap voor een Zeistenaar, maar een grote stap voor ehh ……. oh nee, we zijn niet op de maan.

Hieronder ziet u een Zeistermeisje voorbereidingen treffen om een coole meid te blijven.

Het zal haar echter niet helpen, zodoende heeft de Hulk haar voorgesteld om naar Noorwegen te vluchten. Daar hadden we verleden jaar een super vakantie genoten met mooi weer en normale temperaturen.

Meteen uitgekeken naar een modern vervoermiddel om daar te komen. Deze leek ons wel wat. Een soort Jut en Jul karretje op elektrukketie. Ik schakel nu meteen al over naar de Nurse taal, dat begrijpt u.

Treeske liet zich niet onbetuigd en plofte in het plastuk vehikel. “Dut is um”, gilde zij verrukt!

Ik klopte en bevoelde deze smurfenmobiel van alle kanten en verzuchtte in mijn beste Nurs, “dut is um …….. nut”!

Ik zag me nu echt niet op de passagiersstoel zitten pal achter Treeske. Levensgevaarlijk zo’n plastic ding. Hardstikke duur en volgens de specificaties meer herrie dan een straaljager met 97 decibel. Na 70 km is de accu leeg en met maar 45 km/uur kunnen we nooit op tijd de hittegolf ontvluchten.

Dus hebben wij nu wijselijk besloten om als ‘rasechte’ Zeistenaren, hulkmoedig de hitte te doorstaan. Ben de blower, Arie airco en Victor ventilator heb ik reeds startklaar gezet.

ps(t) plastic gaat altijd stuk, zodoende noem ik het plastuk

Paradijselijk

Een bijzonder mooi natuurgebied langs de zuidzijde van de Lek vanaf Vianen tot aan Maurik.

De dijkzijden zijn kilometerslang begroeid met vele soorten wilde bloemen. En er is werk aan de dijken zoals dit monument verteld.

Raadplaatje, wat zijn dit?

Op het eerste huis langs de dijk in Vianen staat deze tekst op de muur. Hoe een mooi welkom is dat?

In Ravenzwaaij staan deze stoeltjes langs de dijk. Mooi passend bij de vorige tekst.

Ik krijg hier een paradijselijk gevoel bij.

Stof

Ik ontdekte vandaag iets vreselijks.

Stof op de Stromer!

Hij is de laatste tijd niet van stal geweest. Komt omdat zijn baas wat geestelijke ongemakken vertoond. Hier en daar een depressie! Dat blijft een raar fenomeen.

Vandaag even naar Leusden gestromeerd om wat artikelen op te halen die ik via Marktplaats had gekocht. Ik had op googlemaps goed gekeken hoe ik moest rijden, dus normaal geen probleem. Ik reed niet fijn merkte ik onderweg, de benen wilde niet lekker draaien. Kreeg ik onderweg last van een depressie. Weg concentratie! Gelukkig via googlemaps met spraak het adres gevonden.

Toen gauw naar huis dacht ik. Na half Leusden doorgereden te zijn kwam ik eindelijk bij de uitgang. Daarna ongeconcentreerd naar huis en dan is een speedpedelec gevaarlijk zo ondervond ik menigmaal. Gelukkig zonder ongelukken thuis gekomen en wijs besloten dat ik voorlopig de Stromer even laat verstoffen.

Hulk in de huishouding

Het leven van een gepensioneerde valt niet mee. Beetje tv kijken, uit het raam staren vanachter de geraniu…….ehh, ik bedoel die moderne ouwelullenplanten, de orchideeën. Boodschappie doen, nog maar een bakkie koffie, nog meer verhalen aanhoren op het leugenbankje. Dolblij was ik met de zware regenbuien, waardoor de dakgoten overliepen en dat ik daardoor later het vuil van de stoepen kon vegen. Een oude mannenhand is gauw gevuld,toch? Nee echt, ik heb weinig te doen na mijn pensionering. Nu denk ik erover om Hulk in de huishouding te worden. Stofzuigen kan ik al en afwassen lukt ook goed. De rest kan ik natuurlijk leren. Pfffff….ik mijmer nog wel even door……..!

Pinarello

Vandaag neem ik afscheid van een goede vriend.

Hij krijgt een nieuwe baas.

Mooie avonturen samen beleefd. Heel veel kilometers met elkaar doorgebracht. Je reed bijzonder fijn, nee fout! Je reed Hulks!