Ik wil ……..

Psychologen beschreven het al, er komen problemen vanwege de quarantaine. Hier is dat reeds begonnen. Ik verveel me te pletter!

Ik ga niet opnoemen wat ik allemaal wil. En helemaal niet wat ik niet wil, zoals Treeske opperde om een legpuzzel te gaan maken. Heb haar duidelijk gemaakt dat ik een Hulk ben, JA!

Niemand lijkt te begrijpen dat Hulken ‘WILD and ROOVING’ zijn. Wij zijn niet als mensen geboren. We zijn, en hier zal ik uiteindelijk het grote Hulkengeheim openbaar maken, reageerbuisbabys. Zo, dat is eruit!

Daarom ‘reageren’ we anders. Zo’n opsluiting is niets voor ons. Wij willen vrij zijn. Het liefst hebben wij ‘ijsvrij’! Maar het vriest ook al niet meer. Belemmeringen, grenzen, wij kennen die menselijke woorden niet eens.

Ik wil …….. naar het Malieveld en daar de hele dag brullen, zoals vroeger op het schoolplein, “IJSVRIJ, IJSVRIJ, IJSVRIJ”!

Ochtendhumor

Na het virus is ook weer de zomertijd opgedoken. En het rare is dat wij erdoor flink van slag zijn. We slapen geen uur korter maar een uur langer. In plaats van 7 uur werd het gisteren 9 uur en vandaag 9.30.

Nu is Treeske een enorme planner! Alles moet volgens plan verlopen anders raakt ze het klutsie kwijt en komt zij in het warretje, zoals zij dit benoemt. Toen ik tegen haar zei dat we een uur langer bleven slapen ipv korter, sloeg ze aan het rekenen, want ze dacht dat we juist een uur langer moesten slapen met zomertijd.

Nou, wat dan volgt is een redenatie waarbij ik mijn ochtendgymnastiek doe met het schuddebuiken van het lachen. Hele berekeningen laat zij erop los, van om 23.00 heb ik de klok vooruit gezet en dan slapen we dus een uur langer, dus dan is 9 uur wakker worden heel normaal. Onderwijl gier ik van de lach, omdat ik dan aan Treeske’s moeder denk, die nooit heeft geloofd dat er mensen op de maan stonden.

Ze heeft het dus niet van een vreemde! Ze vervolgt haar relaas, dat ze blij is dat ze eindelijk snapt, dat in het VOORjaar de klok VOORuit gezet dient te worden, want als je daar de lente voor gebruikt, het niet makkelijk te begrijpen is. Hulk stikt zowat!

En dan denk je dat je er bent? Nee hoor! Vervolgens ratelt ze door, dat we Nederland in beweging,  weer hebben gemist op tv. Waarbij ze onmiddellijk verder plant, dat we aan weerszijden van het bed moeten gaan staan, anders schoppen we elkaar. En dan vraagt ze zich even later af waarom ik van de trap afrol. Hier in Zeist hebben we geen ochtendhumeur maar ochtendhumor.

Suggestie

Nieuw waardevol kunstwerk in de tuin gezet. Was sneller klaar dan diegene met die banaan met tape tegen de muur. Daarom schat ik de waarde op 4,75 miljoen dollar. Het moet een bepaalde suggestie wekken.

Prijsvraag

Voor de broodnodige afleiding hedentendage, schrijf ik een unieke prijsvraag uit zonder prijs. Hoe leuk is dat!

Wielershirt

Welke tekst zou u op het rugpand van mijn nieuwe witgekleurde wielershirt zetten?

Nogmaals ontsnapt

Om de quarantaine sleur te breken zijn we vandaag wederom aan Mark ontsnapt. Met een autorit liet ik Treeske mijn fietsrondje Zeist-Amerongen-Nieuwegein-Zeist zien, waar wij beiden enorm van hebben genoten. Raar feit was dat we er met de auto evenlang over deden als ik met de Stromer.

Onderweg een uitstapje gedaan bij een oud opgegraven Romeins fort genaamd Fectio. De opgravingen waren gedaan tijdens de bouw van fort Vechten bij Bunnik.

Overzicht
Treeske richting monument

Langs de grens van het Romeinse rijk stonden wachttorens, zoals onderstaande replica, op roepafstand van elkaar. De grens liep van Engeland tot de Zwarte zee.

Talloze keren langs het interessante monument gefietst maar nooit even afgestapt, nu met de auto de kans waargenomen. De werklieden van fort Vechten kregen naar waarde van hun vondsten uitbetaald. Van 1 cent voor een scherfje, tot anderhalve gulden voor een maalsteen.

Machteloosheid

Ik voel me ondanks alle Hulkenpower machteloos. Er zijn nare familie berichten waarin ik handelend wil optreden. Zou zo graag realtime willen knuffelen. Zou zo graag troost brengen. Zou zo graag helpen. Helaas!

Dacht dat ik aan de beterende hand was, echter het hoesten en proesten is opnieuw begonnen. Treeske heeft vanmorgen de boodschappen gedaan volgens de huidige voorschriften. Bovendien met mondkapje en latex handschoenen. Ze klaagde over moeilijke ademhaling en haar bril besloeg vaak. En wat is dan veilig?

Deze zeer kleine onvolkomenheden, vallen in het niet bij de mensen in de zorg. Las dat al bijna 40 Italiaanse artsen zijn overleden vanwege hun hulp aan coronapatiënten.

Een mens voelt zijn eigen leed het meest! En al het leed van de hele wereld kan zelfs een Hulk niet dragen. De wereld ……. de wereld staat echt op zijn kop!

Irritatie

Ik weet niet hoe het u vergaat maar ik droom van dingen die we nu niet kunnen of mogen. Ik kreeg zomaar loeiveel zin in…

Helaas, gaat die niet door en dat vind ik knap irri. Aangezien ik razendsnel opknap van mijn ziekte (of het corona was weet ik niet, had last van veel niezen, flinke hoestbuien en steken in mijn rug ter hoogte van de longen maar geen koorts) maakte ik de Stromer schoon zodat hij raceklaar staat, als zijn baas weer helemaal beter is. En dat is echt een irri klus!

De psychologische effecten zijn zwaar in vele thuissituaties tegenwoordig las ik ergens. Zo ook hier in huis verscheen plotsklaps de eerste irritatie.

Gierend van het lachen kwam Treeske uit de toilet en maakte het op haar manier weer razendsnel goed.

Afscheid

Eindelijk kon ik vanmorgen zomaar uitslapen, waardoor ik de moordaanslag die voor ons huis plaatsvond gelukkig niet zag.

Het slachtoffer bleef scheefstaand op de plaats van het delict achter. Hulptroepen waren bijzonder snel terplaatse, waaruit ik concludeerde dat een gevluchte vuilniswagen de vermoedelijke dader was.

Er werd nog geprobeerd het slachtoffer te reanimeren dmv van een kraan hem recht te duwen, helaas moest het slachtoffer worden afgevoerd.

Zo moest ik vlug afscheid nemen van mijn lieve vriend, waar ik veel fietsen aan vastzette. Mijn lieve buurvrouw begreep mijn verdriet en troostte mij dmv een bloemetje voor de deur te leggen, waarvoor dank!

Aanpassen

Na dik twee jaar wennen aan mijn nieuwe leven, zonder de ongemakken van een bipolaire stoornis, volgt er plots een nieuwe aanpassing waar wij allemaal mee te maken hebben. Veel dingen mis ik, de Fietsenbank waarbij ik fietsen koop, opknap en schenk aan minder bedeelden, de gigantische snelheid van mijn Stromer fiets, waarmee ik mijn conditie onderhoud en de normale dingen die plotsklaps niet meer vanzelfsprekend zijn.

Virusvermijdend zijn wij eensgezind in isolatie gegaan. En vinden opeens heel nieuwe dingen uit. We ‘flixen net’ en volgen prachtige buitenlandse series op tv, zoals Catadral del Mar, Casa de Papel, Vivir sin Permiso, Vis a Vis e.d. Ook zijn we fan van de Scandinavische series.

Dichterbij huis geniet ik enorm van de kleinkinderen filmpjes, die trouw door hun ouders worden geappt. Zij werken therapeutisch troostend voor mij in deze periode. Verder ben ik al een week vrij van de niersteen aanvallen, die mij een maand lang bezig hielden. Hoewel ik geen extreme pijn ervaarde, wat ik wijt aan de ontspanning van de cbd-olie. Verder alle tijd om de rozenkrans te bidden.

Ik leef bij de dag, denk dat ik zo de rust behoud in deze ongekend verwarrende tijd.