R.I.P. G

Ik hoef niet te vragen, waarom?

Ik weet hoe jij je hebt gevoeld.

Ik was daar ook vaak.

Je bipo dreef je naar deze daad.

Hoe je omgeving jou ook hielp.

Het was niet genoeg.

Wel zocht je, in je pure wanhoop, hulp bij 113.

Die waren onbereikbaar.

Vanwege een misleiding.

Maar ook zij zouden niet in staat zijn jouw ellende te doorbreken.

I know.

Dag fietsvriend…..

Dag schaatsmaat…..

R.I.P. G

Advertenties

Schutting staat.

De eerste en meteen de laatste schutting die ik plaatste.

Azobe palen in de grond rammen met een handhei.

En precies waar een paal moest komen om een rechte schutting neer te zetten, kwam ik onder de grond een ijzeren golfplaat tegen.

Nog geprobeerd om het door te slijpen maar het kreng gaf geen krimp. Nu staat er een schutting met een bochtje. Vind ik ook best.

Laatste gat boren.

Ik ben geen bouwer! Ik vind bouwen stom. Laat mij maar iets repareren, daar heb ik veel meer voldoening van. Enne…..geen blogger kwam een handje helpen. 😉

Coup(e)

Ik pleegde een coup! Zag een lief buurvrouwtje wanhopig en hoofdschuddend kijken naar een brede en hoge laurierstruik. “Zal ik even met mijn motorheggenschaar de bovenkant snoeien”, stelde ik haar voor. Met een dankbare blik in haar ogen zei zij, “ja, want ik durf niet meer de trap op om te snoeien”. Hulks sprong ik even later met brullende motor om de struik heen en platte zijn kop. Na een poosje vroeg ik haar, “hoe vindt u de coupe?” “Prachtig”, riep zij uit. Als ik de gesnoeide takken uit de struik verwijder, voel ik nattigheid. Het regenwater van afgelopen nacht was nog flink aanwezig in de struik. Na het wegnemen van een grote tak, zwiepte er een kleine omhoog en stak boven de struik uit. “Verhip”, riep ik luid, “een babykrul”. Een schaterlach was mijn deel en wat later lag de ‘krul’ ook geveld.

Resultaat, een prachtige coupe!

Kletsnat belde ik bij de overbuurvrouw aan, met het aanbod om haar struik ook even te snoeien, die mij allang een doorn in het oog was. “Ja maar, daar nestelen nog vogeltjes in”, was haar bezwaar. Ik zei, “dat doen vogeltjes in mei, niet in oktember”. “Nu zoeken ze enkel voedsel in de struik”. Het lichtelijk demente oude vrouwtje sputterde nog tegen door te zeggen dat haar zoons het zouden doen, maar dat zegt ze nu al een half jaar tegen mij.

“Welke coupe had u in gedachten”, vroeg ik haar, “coupe soleil”? “Oh nee”, vervolgde ik vlug, “want dan wordt het hier wel erg zonnig, tenslotte bent u al het zonnetje in onze straat”. Ze glimlachte van oor tot oor en ik kreeg toestemming om de struik te snoeien. Na een klein half uurtje stond de struik in zijn nieuwe coupe te pronken.

Wat later zie ik haar de hond uitlaten en goedkeurend de struik van alle kanten bekijken. Het is gewoon hartstikke leuk om een coup te plegen.

Schutting

“Beste Hulk, hoe is het nu met je schutting, die in delen onder de carport staat?”, vroeg een wilde fan aan mij.

“Zo langzamerhand gaat hij richting het plaats delict”, was mijn antwoord. Lees later het spannende vervolg over de schutting en zijn avonturen?

Boerenopstand

Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren, zoals een ex boer betaamd, om in De Bilt de #boerenopstand mee te beleven. Als rechtgeaarde Hulk brulde ik daar mijn aanmoedigingen, met de sterke tekst, “Boeren, Boeren, Boeren”! Daarbij nam ik bij elke langskomende tractor mijn hoed af.

Ze hebben een punt, de boeren! Na het nepnieuws van zure regen, ammoniak, pensioenen e.d. roept nu weer een klojo iets over stikstof. Je zult ermaar verstand van hebben??? Zodoende ligt opeens half Nederland plat. ‘Gedane grote investeringen bieden geen garantie voor de toekomst’. En heel veel boeren en andere bedrijven hebben zwaar geïnvesteerd en zijn dat met een doorzettende stikstof regeling allemaal kwijt.

Weet u dat elke boer 10 mensen aan het werk houdt. Van toeleverancier tot exporteur, van directeur tot vakkenvuller, van zadenexpert tot mensen van het RIVM, en zelfs de minister met haar gevolg.

Dat Nederland REGELLAND is dat weten we intussen wel. Dat we uitmuntend zijn in oordelen en veroordelen mogelijk ook. Onze leiders zijn daar een prachtig voorbeeld van. We proberen dat ook uit te dragen in het buitenland. De rijkste man van ons land, is nu op staatsbezoek in India en trok daar al van leer tegen de Hindoe cultuur. Want ja, hij weet het! En onze Mark liep ooit voorop en noemde zichzelf opeens Charlie (je suis Charlie) Super belangrijk natuurlijk dat oordelen en veroordelen terwijl je eigen huis niet is opgeruimd.

En over ammoniak hoor je helemaal niemand meer. Wel hebben de boeren daar zwaar voor moeten investeren vanwege de mestinjectie. Nou, ik weet niet hoe het u vergaat, maar een geïnjecteerd bemest weiland stinkt nog evenveel als vroeger. En dan weet u nog niks van de talloze regeltjes waar boeren zich aan te houden hebben.

‘Hebben wij nog toekomst?’, staat erop dit bord. Of is this the end?

Onbetaalbaar

Ik koop 2 fietsen via marktplaats. Bij de koop vertel ik de verkoper dat de mountainbike echt een sloper is.

Toch ga ik er thuisgekomen even mee aan de gang. Plak de achterband, zet er een achterspatbord, een zadelpen en een zadel op, stel de remmen af en ga proefrijden. De versnellingen voor doen het maar achter niet. De versteller ervan is kapot en dat wordt te duur om te repareren. Onverkoopbaar dus.

Zodoende bond ik een bord, met daarop het woord gratis, om zijn nek en zette hem vast aan een boom op het pleintje voor ons huis. Geen 5 minuten later, springt er een zeer verbaasde vrouw om de fiets heen en ik loop naar haar toe.

“Wilt u de gratis fiets hebben”, vraag ik vrolijk. “Ja, voor mijn dochter, dat kind heeft de laatste tijd zoveel pech, fiets gestolen, nu net weer een hersenschudding, het een na het ander”, zei zij bedroefd. “Nou, das niet fijn”, zei ik. “Maar waarom doet u die fiets gratis weg”, vroeg zij verbaasd? “Om jou en je dochter blij te maken”, riep ik uit terwijl ik de fiets losmaakte en haar ondertussen uitlegde dat de fiets normaal bereden kon worden maar dat de versnellingen achter niet werkten. Ze keek mij met een onbetaalbare blik stralend aan toen ik haar de fiets overhandigde.

Kiespijn

Al zo’n 20 jaar heb ik dagelijks flinke kiespijn. Altijd ’s middags van +/- 13.00 uur tot 17.00 uur. Sinds ik CBD-olie inneem, is die tijdspanne verminderd tot een half uur of minder. Het is ooit helemaal verdwenen toen ik een zwaarder CBD product gebruikte. Echter daarmee kreeg ik mijn bipolaire stoornis weer terug. Dus toen tussen twee kwaden moeten kiezen en heb met veel blijdschap voor de helse kiespijn gekozen.

Vanmorgen mocht ik weer eens bij Evelientje op bezoek. Dat is mijn loeiknappe tandartsinnetje. Ik kijk graag in haar diepbruine ogen en zwijmel daar helemaal in weg terwijl zij ondertussen in de hulkenmuil wroet. Prikt zij per ongeluk in mijn tandvlees, ik vergeef het haar onmiddellijk.

Vandaag deed ze nogmaals haar uiterste best om mijn kwaal te verhelpen. Ze sloeg met een voorhamer op de met een kroon bekroonde kies en vroeg of dat pijn deed? “Nee”, antwoordde ik naar waarheid. Vervolgens hoorde ik luid gesis achter mij en even later drukte ze een met stikstof koud gestookte beitel tegen mijn kies en vroeg of dat pijn deed. Na een halve minuut zei ik, “a little bit” om maar in haar vakjargon te blijven. Daarna wroette zij verder rond de bekroonde kies en ik hoorde haar mompelen, “ook geen cariës”. “Misschien kusje erop?”, zei ik nadat zij haar pogingen opgaf. Haar klaterende lach en die van de assistente klonken warm door de steriele en kil aandoende behandelkamer. “Het enige wat ik kan doen is een zenuwbehandeling maar dat betekent vaak ook het einde van de kies”, zei ze met spijt in haar stem. “Dat zou zonde zijn”, riep ik uit, want ik ben nog steeds hartstikke blij met mijn laatste kies, ook al doet ie af en toe pijn.

Dooie boel

Vanmiddag even de Stromer beklommen om het hoofd leeg te maken.

De vakantie perikelen zijn daarmee wat verdrongen maar onderweg genoeg gezien. In de gemeente Bunnik reed ik bijna over een aangereden dode adder heen. De slang lag net na een bocht midden op de weg. In Nieuwegein botste een insect op mijn helm, wat een flinke klap veroorzaakte.

Op de Lekdijk gekomen viel er een deel van de elektrische ondersteuning plotseling weg, zodat ik heel zwaar moest trappen. De machine gereset, wat niet hielp. Na een paar kilometer zwoegen kwam ik op het idee om de trekkracht van de fiets anders in te stellen. Dat leek te werken, hoewel hij niet reed zoals voorheen. Dus moet ik er aankomende week mee naar de specialist.

In Wijk bij Duurstede aangekomen zag ik een goede bekende van mij staan.

Er werden daar filmopnames gemaakt. Verderop in die hanzestad, was de Rijndijk afgesloten vanwege een hardloopevenement. Daardoor kon ik niet volgens plan via Amerongen rijden. Toen ben ik richting Bunnik gereden, waar ik langs de kant van de weg een aangereden dode vos zag liggen. Vervolgens kreeg ik weer te maken met vermogensstoring van de Stromer en toen had ik het allemaal wel gezien met die dooie boel.

Bijkomen

Misschien ligt het aan het ouder worden. Misschien ligt het aan het overweldigend aantal indrukken van deze fantastische leuke en mooie cruise. Misschien ben ik wat overgevoelig voor deze prikkels. Ik weet het niet! Wat ik wel weet is, dat ik ervan moet bijkomen.

Gedachten tollen door mijn hoofd over bijvoorbeeld, hoe de stadsnaam Zwolle is ontstaan. (een Zwel is een zandbank waarop de stad in den beginne werd gebouwd en verbasterde naar Zwol, vervolgens naar Zwolle. Waarom de gootuitlopen in de Utrechtse binnenstad ‘snotneuzen’ worden genoemd. (zijn vaak groen en vochtig) De uitleg over de talloze gebruikswoorden die wij kennen. (Steenrijk, want enkel de rijken konden stenen huizen bouwen) (Misbaksels, dat waren kromme stenen) (Hulken, die hadden iets met groen te maken) enz. enz!

Talloze info’s vliegen nog steeds door mijn hoofd. Vele beelden ook. Mooie gesprekken gehad. Schitterend natuurschoon gezien langs de IJssel. De ontmoetingen met de fantastische mooie mensen op het schip. Over de gezellige en top service gerichte crewleden raak ik niet uitgedacht. De ontzagwekkende hoeveelheid voedsel die ik wist te verstouwen. (Zoute haring, jammie) De talloze dames die hun kamernummer in mijn oor fluisterden (Droeg mijn foute jasje) De fietsdates die ik had, vooral de laatste. (Ze zeggen weleens, ‘je vreet er een weiland voor kaal’ maar voor haar begin je met grazen) De les die ik leerde om nooit meer bingo te spelen. (Was op van de zenuwen bij dit spel)

Weet je wat ik doe? Ben hard aan vakantie toe. Denk dat ik deze keer thuis blijf.

Ongelofelijk

Het schip kon niet onder de bruggen van Zutphen door. “Wel”, riep de kapitein, “dan laten we gewoon even het dak van het schip zakken, dat kan namelijk 1,20 m naar beneden”.

Ik hielp nog even, als dommekracht, de schoorsteenmantel te slechten.

Achterwand van de lounge ff laten wijken en zakken met dat dak, waardoor we er wel onderdoor konden.

Nou, en als je dan nog een officiële putjesschepper tegenkom op de rondwandeling, zijn dit gewoon ongelofelijke verhalen.