Sfeerbeelden

Treeske op zoek naar het snelste paard
Het door ons beide gekozen paard Lumiere
Hulk zwaar aan de drank met gemeentepils
Het winnende paard Archance de Jiel

Terugkijkend op dit prachtige evenement met geweldig mooi weer, ben ik zo blij dat ik weer in deze omgeving woon. Zoveel bekende mensen gesproken en fantastisch veel plezier gehad. Een top geslaagde dag beleefd!

Klaarmaken op uw plaatsen 1 2 3 af

Vandaag ga ik naar een onwijs gezellig evenement wat ik jarenlang heb gemist. Het is namelijk feestweek in Beverwijk, waarbij allerlei activiteiten plaatsvinden. Vanmiddag is de kortebaandraverij op de Breestraat, die in de volksmond hier ook wel paardenkoers wordt genoemd. Dat wordt weer een reünieachtige bedoening, want je komt dan je oude klasgenoten of andere bekenden tegen, die allemaal vragen, hoe het met je is? Wat ze eigenlijk geen bal interesseert maar vervolgens een lekker biertje met je drinken. Kijk, en dan wordt het weer beregezellig!

De paarden rennen met een sulky achter zich aan waar een mannetje of vrouwtje op zit en raffelen in paren een parcours af van zo’n 300 meter. Wie er wint na 2 of 3 ritten gaat door naar de volgende ronde. Uiteindelijk komt daar een winnaar uit te voorschijn. Bijkomend spel daarbij is dat je op diverse manieren kan gokken op de paarden. Ik vind dat persoonlijk een heel moeilijk gedoe, daarom gok ik altijd op de winnaar. En het is een Hulks feit, dat ik vaak de winnaar heb geraden in het verleden en daarmee heel veel geld heb gewonnen! Een keer €60, een keer €110 en een keer €80, bij een inzet van telkens €20.

Maar hoe kies je nu de winnaar uit 24 van die racebeesten? Sommige gokkers weten wat de paarden deden in vorige kortebaanwedstrijden en proberen daar hun keuze op te baseren. Hulken doen dat heel anders! Ik kijk altijd naar een leuke naam in het deelnemersveld en gok dan op dat horsie. Nu kunnen de lezers van dit blog ook meedoen, want je kunt hiermee ook online gokken. Hoe dat moet weet ik niet? 😜 Hieronder het deelnemersveld.

Naam paard, naam berijder, aantal te lopen meters

Er doen nu nog maar 16 paarden mee, waardoor ik denk dat corona ook wat deelnemende paardenstallen heeft gesloopt. Grappig detail was daarbij, dat ik Treeske de deelnemerslijst liet zien en zij hetzelfde paard als ik koos. Nu maar hopen dat ik zoals in het verleden na afloop weer met flappen kan zwaaien?

Bij de start draait men een geluidsbandje af wat zegt, “klaarmaken, op uw plaatsen, 1 2 3 af”. Aaaahhhh, nu al rillingen en onwijs veel trek in bier!

BOEREN PROTEST

Ik heb de koptekst maar in hoofdletters gezet, omdat het boerenprotest tegen de stikstofplannen van de regering enorm groot is. Als wapen in de strijd gebruiken de boeren om hun bestaansrecht te verdedigen wederom hun tractoren. Omreden dat deze voertuigen dit jaar verplicht werden om een kentekenplaat te voeren, werd geadviseerd deze voor dit protest van de tractoren te verwijderen om zodoende een (flits)bekeuring te ontlopen. Natuurlijk is dit burgerlijke ongehoorzaamheid, maar een kat in het nauw maakt rare sprongen!

Gisteravond kwamen er boeren uit Noord-Holland in de Schermerpolder bijeen voor een ludieke actie. Zij vormden met hun tractoren de woorden NH#WIJBLIJVEN

Ik heb tranen in mijn ogen bij het schrijven van dit blog, want als je ‘met de moed der wanhoop’ zo moet vechten om je bestaansrecht!!!!!

Vlasje

Vandaag fietste ik naar blogster Vlasje in Den Helder. Toen ik daaraan kwam was net haar leenscootmobiel afgeleverd, waar zij lang op heeft moeten wachten.

Het was effe bar gezellig maar ik kon niet zo lang blijven, wat ik eigenlijk wel wilde, want zij is een zeer verstandige vrouw met altijd goed en doordacht gesprekstof. Toen ik wegreed stapte zij meteen op de scootmobiel voor een ritje, wat ze zo gemist had. 🥰

Op de terugweg zag ik een onderzeeër die op het droge stond bij het maritiem museum. En even verderop de ferry die heen en weer vaart naar het eiland Texel.

Tijdens de terugreis kwam ik vlakbij de plek waar ik ooit dat veelkleurige bollenveld had gefotografeerd en wilde zien hoe dat er nu bij lag.

Zeer somber dus. Maar de bollenboer had het beste met mij voor, dus aan de andere kant van de weg zag ik dit.

Na 142 km kwam ik thuis en viel bij Treeske in haar armen waarna wij stiekem hebben gedanst. Ik hoop dat zij dat leuk vond?

Kom je nest uit….

Met deze woorden riep mijn vader mij vaak ’s morgens zeer vroeg mijn bed uit, om te gaan werken op het land van de boerderij. Dan gingen we bijvoorbeeld voordat ik naar school ging tuinbonen plukken of andere werkzaamheden doen. Maar deze ochtend hoorde ik de woorden in een andere taal uitspreken, namelijk in vogeltaal.

Ik blogde op 18 maart van dit jaar dat ik kraaien zag, of eigenlijk zijn het kauwen, die een nest begonnen te bouwen in de schoorstenen van de gebouwen beneden ons waar wij zicht op hebben. Nou, wij volgden al hun werkzaamheden de laatste 3 maanden met als resultaat, dat de vader kauw vanmorgenvroeg in vogeltaal riep, “kom je nest uit”! En wel hoor, het beestje was net zo gehoorzaam als ik vroeger. Het klom uit het pijpje, sprong op de gemetselde schoorsteen en keek de wijde wereld in. Meteen pikte het wat (lok)voer uit de snavel van de moeder of de vader en schrokte dat naar binnen. “Ga vliegen, ga vliegen”, riepen beide ouders enthousiast. Het beestje keek zijn ouders verschrikt aan en klapwiekte wat met zijn vleugels, daarna nam hij een sprongetje en vloog naar de schoorsteen van de buren. Daar werd het onmiddellijk verjaagd door de buurman die zijn nest verdedigde, wat hem deed terugvliegen naar zijn ouders. Die vlogen op een gegeven moment weg en het jonge vogeltje ging ondertussen het grote platte dak verkennen. Daar vloog hij opeens vanaf en sindsdien heb ik het beestje en zijn ouders nog niet teruggezien. Morgen ben ik benieuwd naar de schoorsteen van de buren of daar ook de mij welbekende woorden gesproken worden, “kom je nest uit”!

Clusteronweer

Vannacht werd ik wakker van, ten eerste dacht ik aan feestgedruis met een lichtshow. Slaapdronken liep ik naar het raam en trok het gordijn open. Buiten was het totaal en constant verlicht door een naderende onweersbui, waarbij ook het gedonder constant aanwezig was. Wat meer wakker geworden stond ik stomverbaasd te kijken naar dit natuurverschijnsel wat ik nog nooit in deze vorm had gezien. De talloze bliksemflitsen raakten niet de grond maar bleven in de wolken. Het leek net alsof er een stuk of zes onweersbuien elkaar bestookten met bliksemschichten. Dit clusteronweer vond ik werkelijk een unieke ervaring om mee te maken. Nadat ik van een toiletbezoek genoten had, besloot ik het wegtrekkende onweer te filmen, hoewel het toen niet meer constant bliksemde zoals in het begin.

Zit mijn baard goed?

Overal in Beverwijk en omstreken verschijnen er steeds meer spandoeken met de tekst, ‘de baard moet blijven’! Maar ondanks die aanmoedigingen heeft Treeske daarin de belangrijkste stem. En zij zegt dat ze mij nu zo sexy vind, dat we het nu veel vaker doen. Wandelen bedoel ik, zodat andere fans van mij er ook van kunnen genieten.

Ik kan op dit moment nog niet beloven op welk moment we de baard gaan trimmen. Eerlijk gezegd, ben ik niet zo’n trimmer, ik hou meer van fietsen. En ik weet nog niet op welke lengte ik hem laat groeien, daar gaat nog flink wat baardgewoel aan vooraf. En nu kan ik eindelijk weer eens zeggen ipv, zit mijn haar goed, zit mijn baard goed?

De Rotterdam

Het nieuwe en pas gedoopte schip de Rotterdam viel mij op sommige punten zo tegen, dat ik er niet meer mee wil varen. Mocht de maatschappij onderstaande punten kunnen wegnemen of verbeteren, dan heroverweeg ik mijn mening want het eten was er fantastisch lekker.

Op de aankomstdag ging er al iets fout. Treeske had een bepaalde binnenhut voor ons besteld en we kregen een andere toegewezen. Zodoende ging zij meteen bij de receptie klagen en sloot aan in de lange rij van mensen voor haar. Ik kreeg van haar de opdracht om te onderzoeken of onze koffers in de geboekte kamer stonden. Treesjes wil is wet, dus rende ik dat hele schip, wat 300 meter lang is door om die hut te zoeken. Ik kreeg meteen ruzie met de liften, want die gingen een andere kant op dan ik wilde vanwege de enorme drukte op het schip. Die waren zo geprogrammeerd dat ze op elke etage stopten als daar iemand op een bepaalde etage op de knop had gedrukt, terwijl er niemand in kon stappen vanwege de overvolle lift. Bovendien als ik als eerste persoon gedrukt had op de knop van bijvoorbeeld etage 1, ging de lift alsnog eerst naar andere etages van personen, die later op de knop hadden gedrukt. Zodoende nam ik op een gegeven moment de trappen en kwam na lang zoeken een half uur later, totaal bezweet bij Treeske terug, met de mededeling dat die bestelde hut op slot zat, dus ik geen koffers had gezien. Op dat moment stond Treeske net vooraan bij de balie met haar klacht. De meneer daarachter vertelde haar dat wij een upgrade hadden gekregen naar een ruimere buitenhut, zodat wij ook een raampje hadden en daarvoor niks hoefden bij te betalen. Later in de week bleek dat het schip niet helemaal vol geboekt was, zodoende had de maatschappij deze truc op het laatste moment besloten en vergeten ons daarover in te lichten. Niet netjes, maar wij waren blij met onze upgrade van deze bijzonder mooie hut.

Na de introductie les van het line dancen, waarmee ik in gedachte enthousiast meedeed, gingen we high theeën in een restaurant op het achterschip. Door de ramen van het achterschip zag ik dat de zee rustig was, waardoor ik niet snapte dat het schip daar zo enorm trilde. Het was zo erg dat er rimpels kwamen in het kopje thee. Na drie koppen en twee etageres gebakjes leeg gegeten te hebben, was ik de trillingen zo zat, dat ik op de vlucht geslagen ben. Daarbij struikelde ik over de vele kunstgebitten die bij andere mensen uit hun mond waren gerammeld. Bij de receptie van het restaurant aangekomen, sprak ik een hoge pief met strepen op zijn mouwen aan over die trillingen. Hij vertelde mij, dat het door de stabilisatoren kwam dat het achterschip zo erg trilde en bood daarvoor zijn excuses aan. Nou sorry hoor, als een nieuw schip zulke klachten vertoont, dan zet ik er mijn vraagtekens bij! Bij deze! ?????????????

Vaak voeren wij ’s nachts op zee waardoor de hogere golfslag aldaar het ergens in onze hut iets begon te kraken, waardoor wij niet konden slapen. Bovendien had Treeske last van een flikkerend ledlampje wat achter de tv zat en tegen het plafond scheen. We durfden daar niet een handdoek achter te proppen ivm brandgevaar. Bovendien bevreemdde het mij, dat ik op het nieuwe schip op veel plaatsen roestvorming zag verschijnen en dat er binnen in het restaurant bordjes hingen met daarop geschreven, ‘pas op, natte verf’! Ook bij de goed geregelde ontscheping plaats ik een opmerking. We moesten allemaal zo’n 2 kilometer lopen, ook de mensen met hulpmiddelen met handbagage, terwijl dat met inschepen hooguit 400 meter was.

Resumé, dat een nieuw schip kinderziektes vertoont, daar heb ik begrip voor. Maar daar zijn toch de proefvaarten voor? Op z’n Hollands gezegd, ut is un klote boot! Wij cruisden al op meerdere schepen en daar kwamen deze klachten niet voor. Bovendien de zwarte kleur van het schip, stemt mij niet erg vrolijk. Ik krijg daarbij een beetje dat Titanic gevoel. Ik hoop van harte dat de Rotterdam geen miskoop is voor de maatschappij maar ik kies bij een volgende keer toch echt voor een ander schip.