Gezweten

Ik had veel zin om een eind te fietsen mede vanwege de mindere weersomstandigheden de komende dagen. Ik zou een heerlijke rustigaan rit maken. Ik werd na 10 km echter verrast door vallende druppels. Er zou plaatselijk een bui kunnen vallen, dus keek ik even naar boven. Onmiddellijk zag ik meer druppels vallen en er was geen wolk boven mij te bekennen.

Voor het eerst sinds jaren fietsen waren het zweetdruppels die van mijn hoofd vielen. Ik snapte dat echt niet, want bij elke rit op de Stromer kan ik mijn kleding bij wijze van spreken zo weer schoon in de kast hangen. Na 60 km kreeg ik ontzettend vermoeide benen. Toen ben ik op een bankje langs de weg gaan zitten om een paar reepjes te eten. En daarna heel rustig verder gereden.

In de omgeving van Rhenen ontdekte ik een paar nieuwe wegen die flink glooiden. Zodoende voelde ik daar weer die rare druppels vallen. Dichtbij huis zat ik opeens geeuwend op de fiets. En dan weet ik van mijzelf dat ik gewoon een slechte dag had. Voorheen op de racefiets keerde ik dan altijd meteen om en reed de kortste weg naar huis. Op de Stromer merk ik dat niet zo vlug, maar ik ben nu weer een ervaring rijker.

Zomaar Zeist

Op mijn oude fiets van rond 1950 dool ik graag door Zeist en omgeving. Zo af en toe kom ik dan genietmonumentjes tegen.

Uit 1633, toen er nog ridders (vroegere Hulken) rond reden
Eerste telefooncel
Eerste Zeister woning
Eerste tractor

Tekst en uitleg

Bij toeval had ik tijdens een fietsrit het juiste shirt aangetrokken.

Ik reed na 60 km vlakke weg de zuidzijde en tevens de makkelijkste kant van de Amerongseberg berg op.

Toen ik er via de noordzijde vanaf daalde kwam ik daar ontzettend veel wielrenners tegen, die mij vriendelijk toehijgden. Ik wilde hen graag eens de rugtekst van mijn shirt laten lezen, zodoende draaide ik beneden gekomen om en begon aan de moeilijke klim waar ik bijna iedereen voorbij reed.

Bovengekomen keerde ik om en daalde opnieuw af en reed daarna richting de Haarweg. Daar aangekomen kwam ik plots vier echte wielrenners tegen die mijn shirttekst nog niet hadden kunnen lezen. Dus keerde ik en achtervolgde hen op Stromerlijke topspeed van 50 k

Aan de voet van de klim reed ik hen rustig voorbij en zoals ik verwacht had, sprongen zij meteen in mijn wiel. Ik reed daar 30 km/uur op het licht stijgende gedeelte. Langzaam begon ik het tempo wat op te voeren en bij 35 k reden ze allemaal nog achter mij. Ik voerde de snelheid nog wat op en reed op het stijlere gedeelte 40 k.

Ik keek in mijn spiegel en zag dat er nog een renner zwaar slingerend in mijn wiel zat. Om mijn rugtekst wat duidelijker te laten overkomen, verhoogde ik uit alle macht, vanwege mijn pijnlijk verzuurde benen, de snelheid naar 44 k. Op het wat vlakkere gedeelte bijna bovenaan de berg keek ik weer in mijn spiegel en zag de laatst overgebleven renner totaal geparkeerd staan op zo’n 200 meter van de top.

Terug naar huis rijdend kreeg ik zo een enorme bewondering voor die gozer, want 40 km/uur op die zware klim is ongekend goed. De toeristen rijden er met 15 a 20 k omhoog. De goede renners rond de 25 k. Nu vond ik het hartstikke leuk om weer eens Hulks voor wielrenner te spelen en helemaal om die mannen even (rug)tekst en uitleg te geven.

Test

Ons eerste uitje naar Amsterdam, vond ik een prima test voor mijzelf qua geestelijke gezondheid. Ik ben tenslotte al bijna 2 weken zonder CBD. Vanwege de enorme hoeveelheid indrukken was het de derde dag helemaal op met mij. Zondagmiddag 15.00 inchecken, Dinsdagmiddag 13.00 uitchecken.

Omdat het een geheel verzorgende reis was, geregeld door Treeske, liet ik mij aan alle kanten verwennen door haar. Zondagavond dineerden wij bij ons favoriete restaurant Loetje, in Ouderkerk aan de Amstel.

’s werelds lekkerste biefstuk

Vervolgens heerlijk geslapen onder een donzen dekbed in een kingsize bed. Van een heerlijk ontbijt genoten en daarna Amsterdam in. Op visite geweest bij vrienden van Treeske, die ras Amsterdammers zijn, dus daar heb ik dubbel genoten. Wij hadden ook nog voor dinsdagochtend bij mijn zus afgesproken, die vlakbij het hotel woont aan de Amstel maar die moest ik door overbelasting afzeggen. Mijn belastbaarheid is nu nog niet zodanig goed dat ik weer alles aan kan, dus lekker voor mijzelf gekozen. Treeske heeft ook steeds de auto bestuurd en dat was ook fijn voor mij, want dat kon ik ook nog niet aan. Geheel verzorgde reis dus! 😉

Amsterdam

Tijdens ons eerste uitje dit jaar verbleven wij in een super de luxe hotel in Amsterdam.

Alleen al op het kussen pasten wel 10 Hulken hoofden

Alles in de kamer was bestuurbaar via een I-pad, dit tot grote vreugde van Treeske.

Ik snapte niets van dat apparaat dus vroeg ik haar, “schat, kun jij even het toilet doortrekken?” Met een push op de pad verdween de hoop.

Excuses dat ik Engelstalige woorden gebruik maar het merendeel van het personeel sprak die taal. Bij het diner, noemde de ober mij zeur (sir) terwijl hij opgenoemde wat erop allemaal op mijn bord lag. Ik snapte niets van wat hij zei, maar vond het veel te weinig, wat hij weer niet begreep. Gelukkig was de Mac naast het hotel gelegen, zodoende kwamen wij niet om van de honger.

In de metro, zo heet een trein in Amsterdam, zagen wij eruit als Bonnie & Hulk. Ik vond mijzelf loei eng.

Flink wat wateroppervlak in Amsterdam waardoor Treeske voor een pontvaart en ik voor een rondvaart koos. Opeens zagen wij een nostalgisch schip liggen.

De rondvaartboot bleek lek, want ik voelde tijdens een lichte bui regendruppels op mijn hoofd. Van verschillende zijden kreeg ik er commentaar te horen tijdens de vaartocht. Ik had oortjes in met info commentaar, de schipper schreeuwde in slecht Duits allerlei wetenswaardigheden, Treeske, als oud Amsterdamse, wist ook genoeg te vertellen en vele fans, die de Hulk herkenden, juichten mij vanaf de kant toe, waarvan er zelfs een in de gracht sprong.

U begrijpt, ik had tijdens die twee dagen, een serie fantastische belevenissen in Amsterdam.

Botsing

Plaats delict(en): Ter hoogte parkeerplaatsen strand Nulde.

Vraag: Hoe veroorzaak je een aanrijding?

Conclusie: Zie onderstaand?

Happy Hulk rijdt op een zeer brede weg gelegen langs het parkeerterrein van strand Nulde met een gangetje van 35 km. Ik zie op het rechts van de weg gelegen vrijliggend fietspad van ongeveer 200 m lengte enkele wandelaars lopen waardoor ik besluit de autobaan te blijven volgen.

Van links komt er een Range Rover aanscheuren, vanuit de richting Putten, die linksaf slaat en zo snel de bocht neemt, waardoor hij mij afsnijdt en ik flink in de remmen moet knijpen. Geschrokken zwaai ik nog even Hulks vriendelijk naar hem met mijn knuist, hetgeen niet wordt opgemerkt.

Wat verderop staat een VW-bus stil langs de weg, zodoende zijn wij gedrieën de enige weggebruikers op de brede weg. Ik zie op een gegeven moment de VW wegrijden en de bestuurder daarvan heeft zeker niet goed in zijn spiegel gekeken, want hij zag de aanstormende Rover niet aankomen. De Rover probeert dmv een dot gas zijn snelheid te verhogen en naar links uit te wijken om een aanrijding te voorkomen.

BOEM! Met zijn linker voorkant ramt de bus de rechter achterzijde van de Rover. Als de auto’s tot stilstand zijn gekomen, stapt uit elk voertuig een kale man. Ik fiets langzaam de plaats delict voorbij en zeg tegen mijn ‘vriend’, “hĂ© slimbo, haastige spoed is zelden goed!” “Eerst rij je mij bijna omver en als je dat niet lukt, knal je tegen die mooie VW-bus aan”. Ik gaf gewoon die hardrijder de schuld, hoewel de VW bestuurder natuurlijk fout zat. Maar had de Rover chauffeur rustig gereden, was dit verhaal niet geschreven.

Bewogen

Bewogen was mijn leven de laatste tijd. Nu ik een week gestopt ben met cbd-olie, knap ik zo goed op, dat ik mij bijna bovenJan voel. De belastbaarheid is nog wel een dingetje maar die gaan we aankomend weekend testen.

Bewogen heb ik de laatste mooi weer week ook gedaan. Tegen Treeske zeg ik, fietsen is hartstikke goed voor mijn hoofd. Het werd dit keer gewoon een 5 daagse werkweek. Hoewel ik arbeidstijdverkorting heb aangevraagd en gekregen. 17 uur en nog overgewerkt ook.

Dat overwerk had een reden.

2 km bij mijn Stromer dealer vandaan kreeg ik een lekke band. Het was prachtig (heet) wandelweer, dus heb ik de dealer lopend bezocht. Waarom fietsschoenen zo heten, daar ben ik ook achtergekomen. Een blaar op mijn hiel was mijn deel. Klopt ook wel, een Stromer moet je berijden en niet mee uit wandelen nemen.

Aerosolen

Ik heb vernomen dat aerosolen flink link zijn en mogelijk verboden gaan worden. Je schijnt er doodziek van te worden.

Ik ben er al doodziek van, want zonder mijn Nike air’s kan ik echt niet. Deze schoenen hebben namelijk airozolen, waardoor ze heerlijk lopen.

Tja, #magnietvanmark.

Nu heb ik een slimmigheidje ondekt, ik ga lobbyen bij Hugo. Hij hoort ook bij die club van Mark, echter Hugo is schoenfetisch. Denk echt dat ik bij hem een kans maak. Hulk en Hugo, beide shoelovers!

Victor

Vandaag wuif ik jullie allemaal wat koelte toe.

Op warme dagen ga ik hier speciaal vroeg mijn bed voor uit, om met behulp van Victor Ventilator de koele ochtend lucht door het huis te blazen. Zodra de buitentemperatuur gelijk is aan de binnentemperatuur mag Victor rusten en sluit ik ramen en deuren om de koele lucht zolang mogelijk te bewaren.

Have a cool day!

Goed-goed

Positieve Treeske vraagt vaak de laatste tijd aan mij hoe ik me voel? “Goed”, lieg ik dan, om ook maar zo positief mogelijk te blijven. Echter laat Treesje zich niet uit het veld slaan en vraagt, “is het goed, of is het goed goed”? “Nee, verzucht ik dan, “niet goed-goed”. En dan…….. krijg ik een knuffeltje.

Na diverse mislukte pogingen om het goed goed te krijgen, ben ik verleden week donderdag gestopt met de inname van CBD om nog maar eens een poging te wagen om het goed-goed te krijgen. Donderdagmiddag lag ik in mijn bed en mijn hoofd deed zo raar dat ik vermoedde richting psychose te gaan.

Gevoel is zo overheersend bij mij in de bipolariteit en de realiteit is ver te zoeken. De laatste maand ziek zijn deed mij toch realiseren dat mijn leven ineens helemaal 180 graden gedraaid was.

Het werd geen psychose gelukkig en ik stapte tegen etenstijd als een wrak uit bed. Vrijdag was in Ă©Ă©n woord klote! Zaterdagochtend waardeloos! Waarna opeens die enorme (levens)wilskracht bij mij boven kwam.

“Ik ga een rondje fietsen”, zei ik met de moed der wanhoop tegen Treeske. “En op de Stromer”. Wat ik helemaal niet moet doen, want als ik een manie krijg onderweg denk ik 100 km/uur te kunnen rijden ipv van de topsnelheid van 50 km/uur van die fiets. Maar ik ‘beloofde’ rustig aan te rijden. Nou, die rit werd een verhaal apart maar ik knapte er dusdanig van op, dat ik ‘goed’ werd zonder te liegen.

En toen werd het vaderdag en ik voelde mij zondag zo goed, dat ik mijn kinderen op visite vroeg. Dat werd zo een intens mooie dag met enkel mijn twee oudste dochters op visite, die de cadeautjes van de anderen meenamen. Toch werd het ’s middags teveel voor mij en de druk in mijn hoofd werd enorm. Zodoende vertrokken zij snel en kon ik weer bijkomen.

Ik kreeg trouwens hele lieve schrijfsels van ze en een nieuwe fiets.

Met blikken kapucijners want die at ik vroeger graag voor een grote fietstocht.

Door te bewegen, bij mij is dat fietsen, voel ik mij altijd opknappen ivm de endorfine aanmaak. Vandaar dat ik maandag weer zo’n perfect gevoel had, bijna reikend aan goed-goed.

Een bekend verschijnsel bij CBD inname is, dat je erop een gegeven moment intolerant voor wordt (kan ook tolerant zijn maar ik kan nog niet goed nadenken) Dan neemt mijn lichaam het niet meer goed op. Daarom is het advies, om een poosje met de inname ervan te stoppen, zodat het lichaam kan resetten. En na verloop van tijd, kun je er weer mee beginnen.

Door de cbd-stop merk ik nu wel dat ik verbeter. Het is nu goed maar nog lang niet goed-0goed. Dus hoop ik dat deze poging uiteindelijk leidt naar opnieuw zo goed-goed als genezen te worden.