Sjoppe 2

Ik val om van verbazing! Snap er niks van maar het voelt zo heerlijk goed! Hoe is het mogelijk dat ik zo verliefd ben op Treeske, dat zij mij zo kon verleiden?

Slinks en slim, omdat wij het met zijn tweeën zo enorm leuk hebben, verleidde Treeske mij om iets te doen wat ik allang had afgezworen. Ik werd verleid, blind van liefde, om met haar naar ’s werelds grootste, kille, koude, winkel te gaan waar enkel hijgende ezels winkelen. De naam van die winkel durf ik niet meer uit te spreken, maar hij begint met een I en eindigt op een A. Vandaar de hijgende ezels, die daar draven, die hebben wat met IA.

“Oké, ik wil wel mee naar die winkel, waar maar twee dingen leuk zijn”, zei ik braaf zoet. En verheugde mij op Småland en de draaideur van de uitgang.

Daar aangekomen…………..gloeiende, GLOEIENDE!!!!!!!

En ik had nog wel zo’n zin om te spelen, gloeiende, gloeiende!

Dan maar met een onweerskop mee dat kille hok in. Ik werd meteen al voorbij gestoven door een kudde hijgende ezels, die met hebberige blikken rond doolden. De pallets en bakken met enorme hoeveelheden borden, kopjes, glazen, toiletborstels, koekenpannen e.d. troep, deden mijn maag omdraaien. Echt, kotsmisselijk word ik van die overvloed.

Opeens overviel ons een geluksgevoel, want wij vonden tussen die bergen puin plots hetgeen waar wij voor kwamen. Een simpel digitaal klokje, met iets van een design vorm. Het kreng kostte €10 en er zaten niet eens batterijen bij en bleek bij thuiskomst geen verlichtte cijfers te produceren. Toen wij na kilometers zwalken uiteindelijk bij de kassa’s aankwamen, zagen wij velen ezels uitgeput in en over hun winkelwagens liggen.

Gloeiende, gloeiende, ik wilde dat ik de klok, net als die andere bedonderde ezel, hem hier had achtergelaten, op zo’n honderd meter afstand van het pand waar ik NOOIT meer zal komen.

Sjoppe

Als wij voor kleding gaan shoppen, gaan wij graag naar Nieuwegein, alwaar een fantastisch groot winkelcentrum is gesitueerd. Zo netjes, zo mooi en met een giga parkeergarage eronder, echt, daar wil je en moet je gewoon geld uitgeven.

Ik had nieuwe spijkerbroeken, truien en een colbert nodig. En een broodje Hema worst! Eerst bezochten we de special winkel, New Yorker genaamd. Daar was ik de vorige keer supergoed geslaagd voor een loei sexy spijkerbroek. Die hadden ze niet meer in mijn maat. Toen maar een zwart kleurige gekocht voor €30. Wat natuurlijk een koopje is, zeker als je het omreken naar guldens.

Daarna stoven we door naar KIK, dat is een soort Zeeman maar dan met een dubbele hoeveelheid kleding in een kleine winkel. Ik koop daar graag sokken en onderweg daarnaar toe, zag ik mijn favo spijkerbroek in mijn maat hangen. Super enthousiast geworden sprong ik over de overvolle kledingrekken heen en liep over de hoofden richting paskamer. Daar mijzelf ingeperst, Treeske nog uitgenodigd maar die wilde niet en tijdens het passen heb ik maar een paar blauwe plekken opgelopen. Dus dat viel mee! En wat helemaal meeviel was de prijs van €16 voor de broek.

‘Blijd als blik’ zijn we toen naar huis vertrokken om er daar achter te komen, dat we vergeten waren om naar truien en een colbert te kijken. En het allerergste, ook geen Hema worst gescoord.

Weg

Soms verdwijnt er zomaar iets uit je leven. Dinie en Bob komen niet meer terug. Dinie is ons oude overbuurvrouwtje en Bob is haar vrolijke hondje.

Dinie viel de laatste tijd nogal eens en heeft nu een herseninfarct gehad. Ligt in het ziekenhuis en gaat daarna naar een verzorgingshuis, waar Bob ook mag wonen.

Vaak hadden we praat en lol, want ze begreep mijn Hulkenhumor. Riep af en toe naar haar als zij in haar tuintje aan het scharrelen was, “OEEEHOIII Dinie, kom je buiten spelen?” Dan schudde zij langzaam met haar hoofd en schaterde het uit.

En zo wordt het stiller op het leugenbankje van Zeist. Eerst Evert, mijn conculega fietsenopknapper en nu Dinie. Nog even en ik zit daar tegen mijzelf verhalen te vertellen. Zal je missen meisje.

VakJan

Ik kocht twee maanden geleden via Marktplaats een fietswiel van een man die daar eigenlijk zelf een fiets mee wilde opknappen, maar de wiel maat klopte niet. Zodoende zette hij het aangekochte wiel ook weer te koop

Afgelopen week stond diezelfde man bij mij voor de deur en vertelde mij dat ik die opknapfiets wel mocht hebben, want hij zag na wekenlang eraan gesleuteld te hebben, het niet meer zitten. In de velg van het achterwiel zat een behoorlijke slinger en hij had er van alles aangedaan om het wiel recht te maken, hetgeen hem maar niet lukte. Volgens hem kostte een nieuw wiel €80 en hij dacht dat de gerepareerde fiets maar €70 zou opbrengen. Zodoende heb ik de fiets met alle losse onderdelen bij hem opgehaald.

Nadat ik er een andere velg had ingespaakt, reed de fiets na 2 uur sleutelen weer als nieuw.

Daarna even afstellen, verlichting nazien, poetsen en zo staat er dan weer een plaatje van een fiets, waar ze op Marktplaats €200 plus voor vragen. Denk zomaar dat ik een vakJan ben.

Van de rel

De vraag is mis ik Treeske, die nu op Cran Canaria vertoefd? Nou nee, niet echt. Ik gun haar zo het familie en vrienden bezoek daar op dat eiland. En omdat het mijn ding daar niet is, ben ik deze keer niet mee gegaan.

Maar waarom stond ik dan vanmorgen al om 04.00 uur onder de douche? Snap ik echt niet? Enne…..waarom is de koektrommel na een halve week al leeg? Ik weet het niet?

Wat ik wel een beetje mis zijn haar bezoekjes aan de fietsenwerkplaats. Als ik daar aan het werk ben, komt zij altijd even langs om te vragen hoe het gaat. Zo lief vind ik dat! In het begin schrok ik weleens van haar als ze plotseling in de deuropening stond, maar tegenwoordig komt ze van verre pratend al aan en daarom heb ik geen schrik momenten meer. Ja en ook dat praten (als brugman 😉) mis ik toch wel. Het is bar stil in huis. Afgelopen maandag belde ik haar even op en Treeske praatte honderduit, zodat ik haar moest vragen of ik ook nog wat mocht zeggen. 😊 De schat!

Ik denk eigenlijk wel dat ik een klein beetje van het slagje ben! Of op z’n Noordhollands gezegd, gewoon van de rel. In de nacht naar vrijdag, haal ik haar weer bij Schiphol op. Zie echt naar haar uit.

Roots

In het verleden ontstonden onze achternamen meestal uit het beroep wat men uitoefende en/of de plaatsnamen waar wij vandaan kwamen. Wij kennen allemaal wel de namen, Smid, Paardenkoper, Biljartballenmaker ehh…. ik bedoel Kaasmaker en de stedennamen, van Kampen, van Soest, van IJsselmuiden, van Assendelft, enz, enz. Nu is mijn achternaam Al. En ik vermoed dat de Hulken uit Noorwegen stammen. Zie maar?

Onze lijfspreuk, gloeiende, gloeiende, wordt in Scandinavië iets anders uitgesproken, namelijk, gleuiendu, gleuiendu, is daarbij ook een duidelijk kenmerk.

Gisteren werd ik in mijn vermoedens gesterkt over mijn roots story, via een Twitter bericht.

Frappant vind ik hierin ook de naam ESCMON, wat met enige verbastering naar ESKIMO neigt.

De achternaam Al, komt heel veel voor in de omgeving van Assendelft. Ikzelf heb mijn jeugd doorgebracht in de Wijkermeerpolder. De Wijkermeer ligt op het plaatje links van Assendelft, waar mijn opa ooit woonde. Dus met het voorgaande in acht nemen, vermoed ik dat er ooit een Viking uit het plaatsje Al is blijven hangen aan een blonde Hollandse deern en de stichter is geweest van alle Allen. Hierdoor verander ik terstond mijn lijfspreuk in, gleuiendu, gloeiende!

Twee loeisterke stoere Hulken!

Ik voelde altijd al compassie bij dit beeld in Dorestad (Wijk bij Duurstede), hoewel ik vredelievender ben, dragen we allebei een helm.

De Sint van Zeist

In tegenstelling tot de verschrikkelijke toestanden rond Sinterklaas in Nederland, hier een prachtig bericht over de Sint van Zeist.

Ik mocht tot grote vreugde van velen, vandaag de 15e fiets schenken aan een minder bedeelde.

Toevallig de fiets van mijn lieve kleinzoon, die hier al veel te groot voor was geworden.

Ik kan alleen maar in woorden en jammer genoeg niet in beelden, de grote vreugde omschrijven die dit met zich meebrengt. Ik krijg knuffels, dankbare handen en zie tranen van ontroering, bij diegene die weinig hebben. Sommige van hen durven zelfs bij de Sint van Zeist op schoot te gaan zitten.

Ik begrijp Sinterklaas nu veel beter. Het is zo bijzonder mooi om te kunnen geven!